Kız çocukları ile babaları arasında henüz İsviçre’li bilim adamlarının dahi çözemediği bir tuhaf ilgi, alaka sistemi var. Anlaşılması zor, çözülmesi imkânsız ama çok özel ve de çok da güzel…

Babalar gerektiğinde serttir vurdu mu dağları devirir, az biraz damarına dokununca fırtınalar kopartır. Sinyal vermedi diye trafikte gerektiğinde etmediğini bırakmaz, ama kızına gelince o sert insan gider tam tabiri ile teleme peyniri bir adam gelir, kızın baba demesi ile her şey şekil değiştirir o sert mi sert baba bile. Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Babaların arabaları dokunulmazdır, onların kıymetlisidir, istersen kapısını bir sert kapat bakalım, hele kirli ayakkabılarla gir istersen… Bir daha arabasına binmek ne güne ve hatta arabanın yakınına yaklaşamazsın… Ama kızına gelince arabanın anahtarı orada kızım la başlar söz, nasıl istersen öyle olsun kızım la devam eder ve maazallah kaza maza anında canın sağolsunla biter… Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Babalar evin ihtiyacı için çırpınır. Kira öder, taksit öder, kredi öder, elektrik, su parası öder, kendine bir şey almaz evdekilere alır bir de bunların üstüne kızı ne isterse hatta ikincisini de istese yine alır ve yine alır. Onun ihtiyacı olup olmadığına hiç bakmaz alır ve alır, o sonradan istemese de tamam kalsın dese de alır. Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Babadır o, kimse rahatını bozamaz, koltuğuna oturur uzatır ayaklarını, tam gel keyfim gel. Kimse onun bu keyfine karışamaz, hele bir de televizyonda maç varsa. Çayı gelir, kahvesi gelir, kraldır o, ta ki canım kızısı arayıp baba beni alır mısın arkadaşımdayım da diyene kadar. Ne rahatının bozulması, ne havanın yağmurlu olması, ne gidilecek yerin mesafesi ve hatta tuttuğu takımın penaltı atması önemlidir. Kızı aramıştır ve derhal gidilmelidir. Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Hiçbir zaman çok parası olmaz, biriktirdiğini ailesine harcar, evine alır, eşine alır varsa oğluna alır, kızına alır. Hepsi biter kendisine bir şey almaya gelmiştir sıra, biriktirmiştir, çok beğendiği ayakkabıyı, gömleği alacaktır, kim bilir belki de arabayı değiştirme sırası gelmiştir artık ama o biricik kızı baba der çok beğendim der bütün plan biter o an, birikmiş para biter hatta borç alınır, kredi alınır o çok beğendim alınır. Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Hiç anlamasa da hayatın bütün sırlarını bilmek zorundadır baba. Herkesin derdini çözer, eşinin dert ortağıdır, oğlunun dert babası, arkadaşlarının, dostlarının dert sırdaşıdır. Dinler, anlar, öğüt verir, çözer, işidir onun. O biricik kızının ise derdinin tam ortasındadır, derdi varsa onun hayatı derde döner, kimse yoktur artık ve varsa bir tek kızı vardır. O dert çözülmezse kimsenin derdi dert değildir ona. O dert çözülmelidir, hayatı durdurur derdi çözmek için. Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Sevgi dağıtır baba, hiç karşılık beklemez sevgisine. O kız ona öyle bir karşılık verir ki, bir “baba” der dünyadaki bütün sevgiler kucağına düşer babanın, hele bir de “cım” eklenirse sonuna… Mutlu olur, uçar, her yer renkleniverir. Çünkü o kızının biricik babasıdır…

Kız babası olmak zordur ama ayrıcalıktır. Bunu bir kız babaları bilir, ben bilirim, bir de kızları…

Doğan Yıldıztan