Bazı haberler vardır, okur geçersiniz.

Bazıları ise insanı durdurur, düşündürür.

Son günlerde bölgemizde yaşananlara baktığımda aklıma hep aynı soru geliyor:

Biz neden sorunları çözmek için önce bir şeylerin olmasını bekliyoruz?

Ereğli'de yağmur yağıyor, yollar bozuluyor.

Alaplı yolunda kayalar kopuyor, ulaşım aksıyor.

Zonguldak'ta binaların ve istinat duvarlarının güvenliği tartışılıyor.

Kış kapıya dayanıyor, bu kez de yolların ne kadar hazır olduğunu konuşmaya başlıyoruz.

Elbette doğa olaylarını engelleyemeyiz.

Yağmur yağacak, kar yağacak, fırtına çıkacak.

Ama her yağmurun ardından aynı sorunları konuşmak zorunda mıyız?

Her tehlikeden sonra aynı açıklamaları dinlemek zorunda mıyız?

İşte asıl mesele burada.

Bir şehir yalnızca yapılan yollarla, açılan parklarla, düzenlenen törenlerle gelişmiş sayılmaz.

Bir şehrin gelişmişliği, vatandaşının kendisini ne kadar güvende hissettiğiyle de ölçülür.

Sabah evinden çıkan bir anne, çocuğunun okuluna güvenle ulaşacağını bilmeli.

İşe giden bir vatandaş, kullandığı yolun güvenli olduğundan emin olmalı.

Bir esnaf, her kuvvetli yağmurda iş yerini su basacak mı diye endişelenmemeli.

Bunlar lüks değil.

Bunlar vatandaşın en doğal beklentileri.

Burada kimseyi peşinen suçlamak niyetinde değilim.

Çalışan, emek veren, sorunları çözmek için mücadele eden herkese hakkını teslim etmek gerekir.

Ancak yapılan hizmetleri takdir etmek kadar eksiklikleri sorgulamak da bizim sorumluluğumuz.

Çünkü mesele bir belediyenin, bir kurumun ya da bir siyasi partinin meselesi değil.

Mesele insan hayatı.

Ereğli'nin, Alaplı'nın, Akçakoca'nın, Düzce'nin ve Zonguldak'ın geleceğini konuşacaksak önce bugünün sorunlarına bakmalıyız.

Hangi yollar riskli?

Hangi binalar denetlenmeyi bekliyor?

Hangi mahallelerde altyapı yetersiz?

Kış gelmeden hangi önlemler alındı?

Ve en önemlisi...

Vatandaş bunların ne kadarını biliyor?

Yöneticilik yalnızca sorun ortaya çıktığında çözüm üretmek değildir.

Asıl yöneticilik, sorun ortaya çıkmadan önlem alabilmektir.

Unutmayalım.

Bir yolun onarılması para gerektirir.

Bir istinat duvarının güçlendirilmesi emek gerektirir.

Bir altyapının yenilenmesi zaman gerektirir.

Ama kaybedilen bir insan hayatının telafisi yoktur.

Bu nedenle artık açıklamalardan çok sonuçları, vaatlerden çok yapılanları, günü kurtaran çözümlerden çok kalıcı hizmetleri konuşmalıyız.

Çünkü vatandaşın beklentisi aslında çok basit.

Güvenli bir şehirde yaşamak.

Ve bunun için bir felaket yaşanmasını beklememek.

Son sözüm şu:

Bir şehirde sorunların hiç yaşanmaması mümkün olmayabilir.

Ama aynı sorunların tekrar tekrar yaşanması, artık yalnızca kaderle açıklanamaz.

Asıl başarı, felaketten sonra gösterilen gayrette değil, felaket yaşanmadan alınan tedbirdedir.