Yazının başlığını görünce hemen yüzünüzde bir gülümseme oluştuğunu ve bu gülücüğün kısa sürede donduğunu görür gibi oluyorum. Dostluk; anlamı aslında çok derin bir kelime, dost ile beraber çok daha derinleştiği kesin. Dostun davranışına diyorum ben dostluk diye. Peki, dost kim? Alt komşumuz mu, yoksa villa da oturan arkadaşımız mı? Hemen yan masamızda çalışan iş arkadaşımız mı yoksa bir türlü önümüzü iliklemekten kendimizi alıkoyamadığımız amirimiz mi? Akşamları beraber yemek yediğimiz çocukluk arkadaşımız mı yoksa bize durmadan yemek ısmarlama vaadinde bulunan eski mahalle arkadaşımız mı?

Dostun tarifi ben de kısa; "benimle gülen, benimle ağlayan"! Bu "benimle gülmek ve benimle ağlamak" dostlara çok zor geliyor olmalı. Nedeni ise şöyle;

Başınıza harika bir olay gelir, mesela terfi edersiniz, hayalinizdeki iş önünüze gelmiş sevincinizden ölüyorsunuz, dostlarınızı bekliyorsunuz beraber sevineceksiniz. Nitekim geliyorlar da, seviniyorsunuz ama bir tuhaflık seziyorsunuz hemen. Sizin kadar sevinmiyorlar veya sizin gibi sevinemiyorlar, hafif bir kıskançlık mı var yoksa diyorsunuz, hayır olamaz onlar "dost"! Ne yazık ki değil, olduğunu anlıyorsunuz, çarpıcı bir şekilde. Sevinemiyorsunuz, nerede "dost" nerede "dostluk." Neden böyle diye düşünmeye gerek yok. Kıskançlık giriyor devreye, çünkü dost değiller ki. Tek hata sizin onları dost sanmanız da, yani hata sizde!

Bir de öbür taraftan bakalım olaya, daha üzücü bir yandan. Başınıza kötü bir olay gelir, kaybetmişsiniz bir savaşı, hayatın bir bölümünde başınıza kötü bir olay gelmiştir, üzülürsünüz ve yine dostları beklersiniz, dostluk ararsınız. Nerede dostlar; yoksa şu beni görünce yolunu değiştiren mi, ya da şu telefonunu açmayan mı? Bir daha yıkılırsınız dost bildiklerinizden, dostlarınızdan dostluk bulamadığınızdan. Aslında; asıl yıkıntı onlarda, hayatın kime ne zaman ne yapacağını kestiremeyen o zavallılarda. Siz yine gerçek dostları tanır onları bulursunuz, onlar hep vardır bazen çok uzakta olsalar da. Hata ise yine sizde! Kayıp mı? Kayıp onların kaybı, adı da insanlık! adamlık! "dostluk"!

Selam olsun buradan gerçek "dost"lara, selam olsun gerçek "dostluk" lara...

Ben buradayım ve hep olacağım;

Gerçek "dost"larla, gerçek "dostluk"larla...

Dost kalın dostlukla kalın...