Ülkeler bazında zeytin üretimi ve bu üretimin toplam içindeki payı;

Ispanya 3.626.600 ton % 21,87
Italya 2.992.330 ton % 18,04
Yunanistan 2.100.000 ton % 12,66
Türkiye : 1.820.000 ton %10,97
Suriye : 1.095.043 ton % 6,60
Tunus 963.000 ton % 5,81

Türkiye zeytinyağı üretimi 165.000 ton ve bununparasal değeri 600 milyon ABD dolarıdır.

Türkiye'de zeytin alanlarının toplam tarım alanlarına oranı % 3,5'tur.
Türkiye'de zeytin ağacı sayısının yıllar itibariyle gelişimine bakınca küçükte olsa bir artış olduğu görülmektedir.

2009 153.723 adet
2010 157.156 adet
2011 155.427 adet
2012 157.904 adet
2013 167.030 adet

Simdi bazıları 25 dönümün altındaki zeytinlikleri yapılaşmaya açmaya uğraşıyor. Bu yasayı bu şekilde değil de gerçek amacı olan nükleer enerji yatırımın önünü tıkayan kısmını amaca hizmet edecek dar kapsamlı ve belirli süreli, geçici bir yasayla asmak daha doğru olacaktır. Kaldı ki bu yasada bir de kesilen zeytin ağacının 10 katı zeytin ağacı dikme zorunluluğu getirilirse elbette 500 yıl yaşam çevrimi olan kesilen ağacın yerine hemen ikame olmaz ama geleceği kurtarır.

Bu yasa düşünüldüğü şekliyle çıkarsa Türkiye zeytin zenginliğine ciddi darbe vurur. Suriye Savaşı ile Suriye'de zeytin bitti ve zeytin ve zeytinyağı fiyatları arttı. Peki kim kazandı? Ülkemiz ve diğer zeytin üreticisi ülkeler elbette.

Türkiye'de zeytin ağaçları kesilirse bu kimin isine yarar iyi düşünmek gerekir. Kim elbette İspanya, İtalya, Yunanistan.

Türkiye bir an önce zeytin yağında dünya çapında markalaşmalıdır. Zeytinyağını ton bazında İtalya'ya satıp, İtalyan markalarının teneke kutu ve şişelerine doldurtarak satmakta maharet değildir. Hem yarattığı katma değer düşük kalır hem de bu şekilde pazarlamanın ömrü uzun olmaz.

Bugün nükleer enerjiye alan açmak için 25 dönüm altı zeytin bahçelerinin imara açılması kesinlikle zeytin ağaçlarının sayısı azaltacak ve ülkemiz zeytin üretimine darbe vuracaktır.

Bugün bu yasaya engel olup, zeytinine sahip çıkmaya çalışan zeytin üreticileri yarın İtalya zeytinyağını almazsa bu zeytin ağaçlarını kendileri kesmek zorunda kalabilir.

Başta ABD olmak üzere tüm gelişmiş ülkeler akılcı teşvik-vergi planlamaları ile tarımın onunu açıp, tarımda kendi kendine yeten ülkeler konumundayken Türkiye dışarıdan buğday, canlı hayvan ve hatta saman alır konumundadır.

Kamu otoritesi tarım politikasını mutlaka gözden geçirmeli iklim, toprak analizi ve su kaynaklarını dikkate alarak Türkiye'de hangi bölgede ne ekilir haritasını çıkarmalı ve bu haritaya uyumlu teşvik ya da vergi silahını kullanarak tarımda verimliliği hızla artırmalıdır. Burada tarımda başarılı ülke tarım politikaları örnek alınabilir.