Yerel seçimlere bir buçuk yıldan biraz fazla bir süre kaldı... Gündem öyle hızlı değişiyor ki geçtiğimiz seçimlerde bu kadar zaman önce konuşulan şeyleri bu kez fazla işitmiyoruz. En azından önceden olduğu gibi dolaysız şekilde...

Tahminen bir sene daha şu andaki stabil durum devam edecek, gelecek sene bu zamanlarda olası rakiplere atılacak çalımlar planlanacak. Futbol benzetmesi bu ya, şu anda orta sahada top çevirmeceler devam ediyor. Şu anda siyasetin serbest atışlarının yerel seçimlerde birilerinin kalesine gol olsun diye atıldığının görülmesi yararlı olacaktır.

Bundan sonraki süreç ne olacak? Bu sorunun cevabını siyaseti biraz bilen herke s üç aşağı beş yukarı tahmin edebilir. Belki bu aşamada asıl sorulması gereken, bundan sonra ne olacağı değil, bu çerçevede şu anda ne olduğudur. Dikkatli bakıldığında sıradan itiş kakışlara benzeyen şeyler, Habermas'ın "İletişimsel Eylem" kategorisinde, başka sonuçlar elde etmeye yarayan davranış ve girişimler olabilir.

İki-üç aydır belediye meclisinde yaşanan tartışmaları bu şekilde ele almak mümkündür. Bunlardan birazı yeniden adaylık için görevdeki başkanın yolunu kesmeye yönelik davranışlar. Tıpkı görevdeki Başkan Hüseyin Uysal'ın yatırım ve söylemlerinin kendi çerçevesi dışında, yeniden adaylık perspektifinde ayrıca değerlendirilebileceği gibi.

Bilmem artık Ereğli'de farkına varmayan var mıdır? Başkan Uysal, siyasete atıldığında yola çıktığı ekibin ve desteği yitirdikten sonra, İlçe seçmeni içinde, muhafazakar bilinen kesimlere yaklaşmaya başladı. Böyle yaparak genel merkez nezdinde sempati toplamanın daha kolay olduğunu düşünüyor olması akla yakın geliyor. Uysal'ın seçimler yaklaşırken bir yandan yatırımlarını tamamlayıp açılış törenleriyle gövde gösterisi yapması—ki bu da iletişimsel eylemdir. Zira aday gösterilmek seçilmenin garantisi değil. Popülerlik de lazım—bir yandan da son bir yıllık sürede ilçenin derin muhafazakar kesimleriyle ilişkilerini geliştirmesi de beklenmeli.

Belediye başkanına parti içinden muhalefet geliştirmeye çalışanların boş durmayacağı—ve de durmadığı—aşikar. Şu an itibarıyla, parti içi disiplin aynı partiden bir belediye başkanına açıktan muhalefet etmeyi engelliyor. Bu nedenle, cari durumda belediye başkanının destekçisi—hiçbir destek ebedi değildir—olan kişiler ve bunların yakınları üzerinden kampanyalar yürütülmesini beklemek herhalde yanlış olmayacaktır. İki önceki belediye meclis toplantısında encümen nedeniyle karşı karşıya kalan meclis üyelerinin, bilgi servisi yapmak vasıtasıyla kozlarını paylaşmaya devam ettiği görüşü belki de doğrudur. Netice yine de değişmez, bu tartışmaların tamamı, bir buçuk sonra yapılacak belediye seçimlerinde kimin aday olması—veya olmaması—gerektiğiyle ilgilidir.

Artık sağır sultanın duyduğu gerçek: Ereğli AK Parti Teşkilatı homojen bir gruptan değil, çok sayıda cemiyet ve cemaatten, bunların ittifakından oluşur. Birbirinden ayrı ayrı ortak hareket yeteneği geliştirmiş "Beş Grup"tan söz ediliyor. Uysal'ın grubu bu beş gruptan sadece birisi. Diğer gruplar, bu grup içindeki herhangi bir ihtilaftan beslenmeyi umuyor. Biraz daha gözükara olanlar muhtemelen başka gruplardaki ihtilafları körükleyecek, onların kamu nezdindeki itibarını düşürecek operasyonlar yapacak.

Siyaset böyle bir şey. Seçim zamanı rakip partiye karşı, aday adaylığı döneminde kendi partindekilere karşı yürütürsünüz. Seçim ve adaylık söz konusu olmayan dönemde de ortada var olduğu düşünülen paylaşım konularının nasıl paylaşıldığıyla ilgili kayıkçı kavgaları alıp yürürler. Aday adaylığı sürecinde hasım gözükenler, adaylık döneminde bu refleksi rakip partilere yöneltir. Seçimi kazanan aday, bu yola çıkmış veya çıkmayı düşünmüş ama çıkmamış olanlar, hatta daha sonra çıkmayı düşünenlerin hedefi olur. Asimetrik bir dezavantaj vardır ortada.

Sonra adayın şansı varsa seçilir. Seçim meydanlarında onca pohpohlanmanın ardından, paylaşım savaşları esnasında yanında olanlar birer birer yürekte öfke, hitabette zehir dolu çıkar karşısına...

Burada iktidar partisi ve Ereğli üzerinden örnek verildi ama bu çerçevede ele alınandan çok daha çetin bir konu bu. Zira farklı kavramlar ve düşünsel altyapıya sahip olsa da, muhalefet partilerinin de en büyük problemlerinden biri, aday adaylığı sürecinin küskünleriyle parti içi barışı yeni baştan hakim kılmaktır.

Bunlar dün de yaşanıyordu, bugün de yaşanıyor. Görmek için dikkatle bakmak yeterli.