Doğa kimi zaman insanoğlunun önüne, yaşamda karşılaştığı olguları inanılmaz bir şekilde açıklayan örnekler koyar.

Mesela dişi guguk kuşu, yumurtlama döneminde başka türden bir kuşun yuvasını takibe alır. Gözetlenen kuş yuvadan ayrılar ayrılmaz Guguk Kuşu yuvaya konar ve yumurtasını bırakır. Bu arada varsa yuvadaki yumurtalardan birini çıkarır ki yuvanın asıl sahibi farkı anlamasın. Hayret verici şekilde Guguk kuşları yumurtalarının rengini bile gözetlediği kuşun yumurtaların rengiyle uyumlu şekilde bırakabilir. Doğada olabilecek en kapsamlı takiyye türüdür bu.

Guguk kuşları aynı mevsimde 20 yumurta ortalamasıyla, kanatlı hayvanların birçoğunu geride bırakan bir performansa sahiptir. Bu yüzden yumurtaları için iki, üç kuşun yuvasını aynı anda takip etmek durumundadır.

Yumurtalar 12 günün ardından çatlar ve yavrular dünyaya gelir. Guguk kuşu yumurtadan çıktıktan sonra üvey anne kuşun olmadığı bir zamanda diğer yumurtaları yuvadan aşağıya atar. Böylece yuva sahibi kuş, kendisinin zannedip yavruyu dikkatle beslemeye başlar.

Doğada eşine pek az rastlanan bu olgu, Türkiye'nin Fethullahçı Terör Örgütü ile ilişkisini açıklamakta kullanılabilir. Memnu mekanlara kendisininmiş gibi yerleşen örgüt uzantıları Balyoz, Ergenekon falan diyerek asıl sahiplerini yuvalarından atmadı mı? Desise ve hile ile iyi niyetli yaklaşanları hep bağrına basan bu milletin yuvasını dağıtmaya çalışmadılar mı?

Ve geldi 15 Temmuz... Yuvanın asıl sahibi, Guguk kuşunun yuvanın hâkimiyetini nasıl ele geçirmeye çalıştığını anladı ve duruma el koydu. Yaklaşık bir aya yakın süredir de guguk kuşu yuvaya başka yumurta bırakmasın diye nöbet tutuyor.

***

Şimdi kapsamlı bir tasfiye çalışması yürütülüyor. Gözaltılar, açığa almalar, tutuklamalar falan derken ortada daha evvel hiç görülmemiş bir kaos ortamı yaşanıyor.

Burada kurunun yanında yaşın da yandığına-yanacağına-yanabileceğine ilişkin endişeleri ciddiye alarak kılı kırk yarmak gerekiyor. Bunun dışında tasfiyenin kamu idaresinde, siyasette, ekonomide, eğitimde, sosyal alanın her tarafında yaratacağı bir boşluk var. Bu boşluğun nasıl dolacağına ilişkin şimdiden akıl yürütmekte de yarar var.

Fakat hemen suratı karartmanın kimseye yararı yok. Yeni, cesur dünyalar hep kaos ortamlarının ardından kurulur. Bu açıdan bakıldığında tam bağımsız, liyakati esas alan, adil sınav sistemlerini kurmak için başka dönemlerde yapılması büyük sorunlara yol açabilecek devrim niteliğinde bir fırsatın da eşiğindeyiz.

Devlet yeniden organize olacak, eğitimde devletin kendisi dışında müdahil güçler tasfiye edilebilecek. Bilimsel, laik bir eğitimin altyapısı kurulabilecek. İnanç gruplarının kendi alanlarının dışına çıkmalarının koşulları belirlenebilecek gibi...

Bu konuda umutlu olmanın temelinde siyasi partilerin darbe girişimi sonrasında etrafında buluşabilecekleri ortak faydaların farkına varmaları yatıyor. Gerçekten de bu ortak paydalar yeni, daha güçlü bir Türkiye, sağlıklı bir ekonomi, eğitim, sosyal yaşam yaratacak mı zaman gösterecek. Zira bugüne kadarki manzara ne olursa olsun, eski alışkanlıkların nüksetme tehlikesi hala devam ediyor. Hatta bu ortamdan muhalif seslerin, basının, ifade özgürlüğünün sınırlanması tehdidini de barındırdığını söyleyenleri yabana atmamak gerek.

Yine de öyle oldu, böyle oldu diye ağlamanın yararı yok. Kendine acımaktan başka bir şey değil bu.

Aynı anda dört köşesinde dört mevsim yaşanabilen, dağların masmavi gök kubbeye yükseldiği, denizin lacivert derinliklerinin kuşattığı, yemyeşil ormanların, göz alabildiğince buğday tarlalarıyla kaplı ovaların, içinden serin rüzgarların estiği vadilerin bulunduğu cennet gibi bir ülkede, yeryüzünde bir cennete ulaşma idealinin gücünün, karamsar öngörüleri yeneceğine inanmamız gerek.

Zira bu darbe girişimi halkın geleceği konusunda zorlayıcı yöntemlere tepki vereceğini de gösteriyor. Yuvasına guguk kuşunun bıraktığı yumurtalardan kurtulmayı bir kez başaran bir milletin haklarına eskiden olduğundan daha fazla sahip çıkabileceği açık.

Unutmamak gerek... Yıkımın olduğu yerde hep bir fırsat da vardır.