Tarih 18 Mayıs 1919.

Karadeniz açıklarında, tek bacalı, pruvada bir bayrak

direği, orta kısmında aynı zamanda alt kısmı kamaralar olarak kullanılan kaptan köşkü, 48

metre uzunluğunda, Filizkıran fırtınasının dalgalarını yararak doğuya doğru

ilerleyen vasat bir geminin güvertesi...

Güvertede bir adam... Padişahın doğu illerinde askeri

birliklerin tasfiyesini gerçekleştirmek için, yüzyıllar boyu horlanan, cepheden

cepheye koşan, her gece yattığında barış rüyası gören savaşçı bir ulusun da

kurtuluş görevini omuzlarına yüklediği biri... Gemide bu ağır yükü

paylaşabileceği sadece birkaç arkadaşı var.

İçinden İstanbul'un, Boğaz'ın, Altınboynuz'un gökteki

yıldızların ışıltısını bastıran, kimileri milyonlarca ateş böceği gibi yanıp

sönen ışıklarıyla, cenup yönünde denize dik inen yamaçların üstünde tek tük

gözüken, son özgür Anadolu parçacığını kıyaslıyor.

Halep'in, Şam'ın,

Bosna'nın, Selanik'in, Sivas'ın, Erzurum, Diyarıbekir, Antep'in tüm

zenginliklerinin dünyada eşine az rastlanan bir zümrüt parçasına dönüştürdüğü

payitaht İstanbul'un yanında silik kalmış, altı yüz yıl boyunca payitahtta

gerçekleştirilen imar çalışmalarının onda birini alamamış, Yunus, Mevlana,

Dadaloğlu, Köroğlu, Pir Sultan Abdallar yetiştirmiş , yoksulluğu hayatın temeli

kabul etmiş bir kara parçası...

Gemi adamı meçhul bir geleceğe götürüyor. Geride bıraktığı

da önünde uzanan olaylardan daha öngörülebilir değil. Doğu görevine kendisini

görevlendiren padişahın, işgal altında ne kadar iktidar olacağı belli değil.

Zaten bir müstemleke hükümetine dönmüş olan kabine, yarın sabah ineceği doğu

Karadeniz kentinde ömrü savaşlar içinde geçmiş bu adama üstünde durabileceği

bir meşruiyet zemini sağlayabilir mi belli değil. Müstevlilerin savunma

bakanlığına bir ulak yollayıp kendisinin tutuklanmasını talep etmesi sadece an

meselesi. Geriye muzaffer bir ordunun komutanı olarak dönmekten başka çare yok.

Diğer ihtimallerin en hafifi kendini divanıharp önünde bulmak olacak.

Samsun'a daha önce hiç gitmedi. Burada yerel milislerin,

ordu komutanlarının kendisini nasıl karşılayacağı belli değil. Taşraya elini

kolunu sallaya sallaya gidip, hadi bir ordu toplayalım demek kolay iş

değildir. Bir zaptiye çavuşu emir

aldıysa daha limandayken büyük hayallere başlamadan nokta koyma gücüne sahiptir

orada. Doğu Cephesi komutanına gideceksin, destek isteyeceksin, o istemezse

kurumsal bir altyapı kurmak için çalışmalara başlayamazsın.

İçinde tam olarak nereden geldiğini bilemediği bir umut var...

Selanik'te doğduğu evde, yaz aylarını geçirdiği taşra kasabasında tarladaki

kargaları kovalarken, Trablusgarp'ta, Mezopotamya'da, Çanakkale'de gözleri

önünde can veren binlerce kişi, sırf onu o nihai, muhteşem hedefe götürmek

içinmiş gibi geliyor ona.

Hele Anadolu'da savaş çağrısını yaysın, hele düşmandan uzak,

cefakar Anadolu'nun kalbinde bir meclis kurmaya yetecek kadar zamanı olsun.

İngiliz kamuoyu ordunun terhisi için baskı yaparken, Fransa'da hükümet

devrilmiş, Rusya'da devrim yapılmışken Anadolu'nun derinliklerine girmeye cüret

edecek Yunanlıları geldikleri gibi İzmir'den geri yollamanın bir yolunu

bulacaktı.

İmparatorluk tacındaki mücevher gibi ışıldayan

Altınboynuz'un ihtişamını tüm bu ihmal edilmiş topraklara yayacak, aziz vatanın her köşesinde yıldız kümeleri

gibi ışıldayan kentler, bu kentlerin içinde başı dimdik yürüyen insanlar

yetiştirecekti.

Kömür, demir, mensucat, bakır, krom, çelik üretecek; buğday,

arpa, şekerpancarı, portakal, zeytin yetiştirecek; traktör, otomobil, tank, uçak, bisiklet,

pulluk, bilcümle sanayi işi edevatı yapacak, her gün daha güzel bir gelecek hayali içinde, yaşama

coşkusunu ta gönülden hisseden, hangi türden despot gelirse gelsin egemenlik

haklarına sonuna dek sahip çıkan bir toplumun özgür fertleri için zemin

hazırlayacaktı.

Yaslandığı küpeştede duruşunu düzeltti. Yeni bir ülke, yeni

bir mebuslar meclisi, yeni bir cumhuriyet, modern bir ülke ve ne getireceğini

bilmediği cesur, yeni bir dünyaya doğru yolculuk...

Dünya tarihindeki tüm büyük işler, bir yolculukla başlamaz

mı? Asıl yolculuklar hep daha önceki bir yolculuğun sonundan başlamaz mı? İşte yarın sabah olacak ve yepyeni bir

yolculuğun ilk adımları Samsun rıhtımında atılacak. Sonu ve bedeli ne olursa

olsun...

Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, tam bağımsız

bir Türkiye ideali için canlarını, kanlarını vermiş tüm silah arkadaşlarına ve

mübarek şehitlerimize Allah'tan rahmet diliyorum. Vatan onlara minnettardır.