Anneler günü Mayıs ayının ikinci Pazar günü kutlanır. Anneler günü, yıllık ihmallerin bir günlüğüne rafa kaldırıldığı bir gün gibidir adeta...

Fakat Anne dediğiniz kişi kadındır. Ve bu topraklarda kadının yaşadığı sıkıntıların aşılmasını sağlayamadığımız sürece, annelere hediye alarak onlara verdiğiniz değeri göstermiş olmayız. Esas mesele, sadece yaşı kemale ermiş anneler değil, genç kızlar, anne adayları, kız çocuklarının, kısaca tüm kadınların problemlerinin çözümüdür.

Atatürk Türk Kadınının sorunlarının çözümüne ilişkin şunları söylüyor:

"Kadınlarımız için asıl mücadele alanı, asıl zafer kazanılması gereken alan biçim ve kılıkta başarıdan çok; ışıkla, bilgi ve kültürle, gerçek faziletle süslenip donanmaktır! Ben muhterem hanımlarımızın Avrupa kadınlarının aşağısında kalmayacağı aksine pek çok yönden onların üstüne çıkacak ışıkla, bilgi ve kültürle donanacaklarından asla şüphe etmeyen ve buna kesinlikle emin olanlardanım."

***

Kadınlar hayatın her alanında erkekle birlikte var oldukları gibi, onların yokluğunda çocuklarını yetiştiren, tarlasına bağına bakan, dükkânı açan, çocuklarının geleceklerini hazırlayanlardır aynı zamanda. Sadece kadınlık görevleri değildir üstlerine düşen. Kimi günler olmuştur ki, hayatın tüm yükünü onlar sırtlamıştır.

Kurtuluş Savaşı'nda kundağını ahşap tekerlekli kağnıdaki birkaç top mermisi arasına serip öküzün önünden giden Türk kadınının taşıdığı sorumluluğu taşımış kaç milletin kadını vardır? Savaştan sonra şehit eşlerinin ardından yeni cumhuriyeti inşa edecek olan çocukları yetiştirirken, bağda, bahçede, pazarda erinin yokluğunu aratmayan kadınlardır onlar. Türk kadını dünya kadınları arasında en aziz olandır.

Büyük Atatürk kadının ekonomik ve sosyal hayatta üstlendiği yükü şöyle ifade ediyor:

"Tarlalarda erkeklerle birlikte çalışan, kasabalarda pazar yerine giden, yumurta ve tavuğunu satan, ondan sonra kendisine gerekenleri bizzat satın alan, çalışmalarının hepsinde kocalarına yardımcı olan kadınlar!.. Ben bu kadınlar arasında kocalarından daha iyi işten anlayanlara ve hesap yapanlara rastladım."

***

Tarih de Türk annesinin "Ana Hatun" görevlerine birçok örnek barındırır ama her birimiz, annelerimizin yeri geldiğinde evlatları için başka hiç kimsenin katlanamayacağı mihnetlere tanık değil miyiz?

Zonguldak'ın köyünde yaşayan, eşi genelde maden işçisi veya başka türden bir emekçi olarak çalışan annelerin görevlerini düşündüğünüzde, bunun yakın örneklerini görebilirsiniz. Baba sabah işe gider, akşam gelir. Bu saatlerde bahçenin çapası yapılır, çocuklara bakılır, ahırdaki hayvanların tımarı yapılır. Orman köylüsüyse arada kaçamak bir sırt odun getirilir.

Çocukluğumuzda, katır, eşek ve öküzle yapılan tüm işler kadınların sırtındaydı. Ekini onlar eker, onlar biçer, harmanı onlar yapar, buğdayı onlar ambara koyardı. Keten ekerler, iplik yaparlar, kumaş dokurlar, gömlek dikerlerdi. Kimisinin akşam olduğunda işten gelen kocadan bulduğu tek teşekkür, asık bir surat veya şiddet olurdu. Bunlar çocukları için gözyaşını siler, ertesi gün yaşamaya yeniden başlardı.

Grizu facialarında can veren işçilerin eşlerinin büyük bölümünün ömrünün kalanını çocuklarına adadığını biliyor musunuz? Doğup büyüdüğüm köyde, madende eşini kaybeden onlarca kadın arasında, ne kadar genç bir başına kalırsa kalsın, yeniden evleneni hiç görmemişimdir. Çocuklarının geleceğini elde etmek için geçen bir ömür...

Yaşama evlatlarını kazandırmak için kendi ömrünü harcayan annelerimize , bu çabalarını sadece mayıs ayının ikinci pazartesi günü bir çiçek veya hediye vererek yeterince takdir etmiş olabilir miyiz?

Çukurova'da Pamuk, Rize'de, Akçakoca'da, Zonguldak'ta fındık, Ege'de tütün tarlalarında, tekstil atölyelerinde, gıda sektöründe, bilimum sanayi türlerinde yer alan kadının, bu işleri yaparken içinde taşıdığı dürtünün Annelik görevi ile ilgili olduğunu hiç hatırdan çıkarmamak gerek.

Başta vatanımın kadınları olmak üzere, tüm dünyanın annelerinin, yılın üç yüz altmış beş gününü kutluyorum.