İstifa eden belediye başkanları kervanına, Gökçebey Belediye Başkanı da katıldı. Başkan Vedat Öztürk, partisinden ve belediye başkanlığından istifa etti.

İstanbul, Ankara, Bursa, Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlarının istifası günlerce televizyonlarda en önemli gündem maddelerinden biri oldu. Bizim bölgeden, Düzce Belediye Başkanı Mehmet Keleş de istifa eden belediye başkanları arasında.

Türk siyasi tarihinde ilk kez görülen toplu bir istifa etme/ettirilme dalgası bu... Gökçebey ve Balıkesir Belediye Başkanları partilerinden de istifa ederken, diğerleri sadece belediye başkanlığını bıraktılar. Bazı teşkilat yöneticileri de görevlerinden istifa yoluyla ayrıldı.

Şu an itibarıyla durum bu... Sonrası için kehanet mümkün değil...

***

Düşünüp taşınıyorum da, belediye başkanlarının görevden alınmasına ilişkin aklıma pek bir şey gelmiyor. Ereğli'de Murat Sesli'nin operasyon kapsamında gözaltına alınması, daha öncelerden katıldığı toplantıda Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın girişi esnasında ayağa kalkmadığı için görevden alınan bir belediye başkanı—Çanakkale diye aklımda kalmış—gibi bir iki olay. Ayrıca Güneydoğu Anadolu Bölgesinde terör örgütüyle bağlantı iddiasıyla görevden alınan belediye başkanları var. Fakat bunlar birbiriyle bağlantılı olmayan, münferit kabul edilebilecek vakalar.

Bu istifalar, Türk siyasi tarihinin bir sayfasını yeniden yazmaya başlıyor gibi...

***

Kafalarımız çok karışık...

Zira gerekçeler arasında başı çeken "Metal Yorgunluğu"nun hukuki bir karşılığı yok. Kimseye yok yere bir isnatta bulunmaktan kaçınmak gerekir ama hukuki karşılığı olan bir uygulama varsa, bunun sadece istifa ile telafi edilmeye çalışılması yeterli değil gibi geliyor insana.

Yok eğer böyle bir şey yoksa, sadece belediye başkanlarının performansları üzerinden bir değerlendirme söz konusuysa, bunun takdiri de yerel seçimlerde aday göstermemek suretiyle veya halkın takdiri ile koltuktan ayrılmaları şeklinde olmalıydı.

Acaba bu başkanların herhangi bir uygulama veya açıklamalarının toplumda iktidar partisinin genel saygınlığına gölge düşürdüğüne ilişkin bir kaygı söz konusuysa da partiden ihraç veya uyarı gibi yöntemler kullanılmamasını nasıl açıklayacağız? Bu durumda bir de seçmen iradesinin seçilen üzerindeki koruyucu zırhını görmezden görmek nasıl mümkün olacak?

Neden başkanların mensubu oldukları partiden doğru düzgün bir açıklama yapılmamış olması da ayrı bir konu... Sadece 'Aday gösterirken iyiydi de şimdi mi kötü oluyor' gibi baştan savma açıklamaları yeterli görmek mümkün değil.

Dahası, Metal Yorgunluğu'nun bir metafor, bir benzetme olduğunu hepimiz biliyoruz. Bu metaforun içeriğinde somut kriterler var mıdır, bunlar nedir diye bir açıklama da yok ortalıkta.

***

Hem niye bazıları partilerinden istifa etmiyor da öbürleri gözyaşları içinde partilerinden de istifa ediyor?

Partide kalanlar istifaları halinde daha sonra başka görevler bekliyor olabilir gibi bazı yaklaşımlardan söz ediliyordu ama şu ana kadar böyle bir şeyin gerçekleştiğine tanık olmadık. Belediye başkanlığına tahammül etmeyen bir siyasi partide veya siyasal hareket içinde bu kişilerin nasıl var olabileceğini de anlamak kolay değil.

Hadi onlar bir şeyler konusunda hala umut besliyor olsun. Partilerinden istifa edenler, istifa süreçlerinde neyin etkili olduğu konusunda niye açıklamıyor, korktukları bir şey mi var?

***

Tarih nadiren kendi kendini yazar. Çoğu zaman onu eylemleri ve girişimleriyle insanlar oluşturur. Burada da deprem gibi, çığ gibi, tipi gibi tarihi çeşitli vesilelerle etkileyen olaylardan söz edilmiyor. İnsanların yazdığı bir tarih bu.

Birilerinin veya bir siyasi görüşün eleştirisi olarak değil, gerçeği öğrenmeye yönelik samimi bir merak olarak algılayın bu yazıyı. Zira siyasi tarihin bu denli önemli bir parçası hakkında neden sonuç ilişkisi kurmakta zorlanıyoruz. Neticede seçmen olarak sandığa giden, beğendiği bir partiye veya belediye başkanına oy verenlerin bu konularda daha iyi bilgilendirilmesi gerektiğini kabul etmek gerek.