İlk bölüm siyaset dışı... yazı ilerledikçe siyasete gireceğiz...

12 Kasım 1999... Düzce Depremi'nin üstünden on dokuz yıl geçmiş. Acılar küllendi ama böyle yıldönümlerinde alttaki korlar, sanki bir yerlerden bir rüzgar esmiş de yeniden kızarmış gibi harlanıyor.

Yine de on dokuz yılın ardından gönüllerde yeniden harlanan acılar değil söz konusu olan. Bir daha böyle bir afet yaşandığında ne gibi önlemler alınması gerektiğini konuşmak için vesile olarak değerlendirmek daha verimli olacaktır. Mesela İstanbul'un yapı stokunun muhtemel bir Marmara depremine ne ölçüde direnebileceği konuşuluyor. Deprem toplanma alanlarının ranta açılmasının önüne geçilmesi gerektiği söyleniyor. Lafımız bol, eylemimiz kıt galiba. Tüm eksikler söze geldi mi biliniyor da iş uygulamaya gelince sıfır.

Baktığınız zaman "Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz" veciz sözünün bu ülkede söylendiğine inanmak zor geliyor. Amma velakin bizim yaptığımız da başka bir şey değil. Eylem makamı biz olmadığımızdan biraz, biraz da bu toplumun bir ferdi olduğumuzdan. Ereğli Çarşı merkezi yüz küsur yaşında ölen anneannemden daha yaşlı binalarla dolu. Bunlar fazla yüksek değiller ama olası bir depremde ne kadar dayanıklıdır bir araştırılsa fena olmazdı.

12 Kasım depreminde Ereğli'de kayda değer bir kayıp yaşanmadı. Sadece korku. Korku da geceleyin son derece gerçektir ama sabah güneş çıkınca birçoğu anlamsız kuruntulara dönüşüverir. Ereğlililerin büyük bölümü de geceleri sokakta geçirdi ama birkaç gün sonra yaşanan korkular anlamsız geldi ve herkes evine döndü. Yaşamın normale dönmesi, muhtemel afetlere hazırlıksız yakalanmanın mazereti olamaz. Başa geldikten sonra keşke demeyelim diyoruz ama hep de diyoruz nedense. Böyle olmuyor. Olmuyor.

BELEDİYE MECLİSİ

Belediye Meclisi'ne geçtiğimiz Çarşamba gününden itibaren eksiksiz devam ediyoruz. Meclis üyelerinin bir kısmının toplam meclis süresi bizimki kadar yok büyük ihtimalle.

Performans programı üstünde tartışma çıkmasını bekliyorduk. Fakat üç gün boyunca rutin maddeler görüşüldü, meclis üyeleri elleri kaldırdı indirdi, sıra bir türlü gelmedi. Yeni haftanın başında gerçekleştirilen ilk mecliste konu gündeme geldi. Beklenen oldu, Başkan Uysal ve CHP Grup Sözcüsü Şerif Sertan Ocakcı sezonun ilk tartışmasını yaptı. İçerikte kimin haklı kimin haksız olduğuna girersek bu işlerin içinden çıkılmaz.

Fakat CHP Grup Sözcüsü aynı zamanda Belediye Başkan Aday adayı... Burada can sıkıcı bir nokta var. Bu partide meclis üyesi olmayan dört aday adayı daha var. Daha önce de Ocakcı konuşur, partisinin görüşlerini dile getirirdi ama seçim sathı mailine girildikten sonra sözcünün değişmemiş olması Ocakcı'ya asimetrik bir avantaj sağlıyor. Parti yetkilileri belki onca emeği geçti diye bir şey demiyordur ama eski ilçe başkanının bu konuda doğru olanı yapması gerektiğine inanıyorum.

Eğer mesele siyasette prim yapmak değil de, görülen eksiklikleri dile getirmekse, aynı gruptan başka biri de bunları dile getirebilir.

AK PARTİ'DE ADAY YAĞMURU...

AK Parti'nin aday adayları da birer birer ortaya çıkıyor. İktidar partisinde onun üstünde aday adayı olacağı anlaşılıyor.

Aday adaylarının çokluğu bugünkü belediye yönetiminin "Kolay Rakip" görülmesinden, Başkan Uysal'ın en başta kendi lehine algı yaratmakta zorlanmasından, gelenekçi parti tabanının bugüne dek yerelde istediği etkinliğe ulaşamamasından vesaire bir sürü sebepten kaynaklanıyor. Fakat çiçeği burnunda aday adaylarında da eksiklik yok değil.

Aday adaylarının hiç birinin şu ana kadar hükümetten Ereğli adına elde edilebilecek yararlardan söz etmemesi bir eksiklik mesela. Bu anlamda henüz mevcut belediye başkanını geçebilen bir aday adayı vardır demek zor.

Yine de hepsi belediye başkanlığını üstlenebilecek ehliyette isimler. Yine anlaşılan, aralarında bir tercih yapacak olan genel merkeze ve genel başkanlarına en rahat ulaşma imkanı olanların daha avantajlı olduğu söylenebilir.

Öbür türlü eski tas, eski hamam... Başka diyecek bir şey yok.