Burası Türkiye... Sırrına erilmez bir ülke.

Dört köşesinde beş ayrı mevsimin yaşandığı, karlı dağların denizlere uzanan yemyeşil ovalara uzandığı, taşkın nehirlerin kuş uçmaz kervan geçmez ovaları, yıldızların altında ışıl ışıl kentleri dolanarak dört denize uzandığı bir ülke...

Dört kitabın müridlerinin, yetmiş yedi milletin fertlerinin, sevincini coşkuyla, öfkesini fırtına gibi yaşadığı, kederini gururla taşıdığı bir ülke...

On bin yıllık düşmanlıkların bir yandan dün yaşanmış gibi takip edildiği, aynı zamanda tüm bu nefretin, bir sahil kahvesinde bir selam, bir çay sohbetiyle kolayca unutulabildiği, yaşamanın sevmek kadar gönülden olduğu bir ülke...

Yüz ayrı uygarlığın onbinlerce yıllık tarihinin her köşe başından fışkırdığı, insanların kimi zaman gelecekte tarihi yaşamak istediği, kimi zaman da geçmişini unutmak istediği bir memleket.

Yazın sıcaktan, kışın soğuktan şikayet edenlerin ülkesi...

Burası Türkiye... Her türlü tezatın doğal kabul edilebildiği sırrına erilmez bir ülke...

***

İnsanların bayrakları için can verdiği, ama karnını doyurmak için gavur ellerine gitmenin binbir türlü yolunu aradığı bir ülkede yaşıyoruz.

Zenginlerinin yatı, villası, arabasının önünde işlerin kötülüğünden şikayet ettiği, yoksulların iki zeytin tanesi üzerinde bugününe şükrettiği bir ülke...

Beş bin dokuz yüz elli altıncı seçim yenilgisinden sonra kongresini kazanan liderlerin, bir sonraki seçim için umut vermesinin mümkün olduğuna inanılan bir ülke burası...

Oyların yarısını alarak iktidara gelmiş başbakanların, parti içi krizlerin ardından görevden alınmasının meşru kabul edildiği bir ülke...

Kömür madenlerinde can vermenin doğal ölümlerden bir ölüm sayıldığı, onlarca işçinin tek bir kazada can verdiği işyerlerinde patronların ölenlerden daha masum olduğu bir ülke...

Teröristlerin belediye olanaklarıyla kendilerine kurtarılmış mahalleler kurmasına ses edilmezken, kardeşi şehit oldu diye tepki gösterenlerin ceza aldığı bir ülke...

Hem dünyanın en munis, en konuksever insanlarını; hem de en akıl almaz insanlık suçlarınıı bir bardak su içer gibi doğallıkla yapan canavarları yetiştirebilen bir ülke...

Burası Türkiye... İşlerimize akıl sır ermez vesselam...

***

Sırrına erilmez bir ülke Türkiye... Belki bu yüzden tek şikayetin ölümden olduğu mutlu bir gelecek için umut var...

Yedi düvel gırtlağına çöktüğü, içeride bile iktidar sahipleri artık bir çıkış yok diye durumu kabullendiği en karmaşık kriz anlarında ağır ellerini toprağa koyup doğrulan, düşmanı önce yurdundan, sonra da yüreğinden kovan kahramanlar yetiştirmeyi başarmış bir ülke...

Bu memlekette bir gün olur, sadece kendini düşünmeyi adet edinmiş insanlar, kendini düşünmeyi bırakır, depremlerin yıktığı kentleri yeniden imar ederler, gün olur sadece kendilerini düşünmeyi alışkanlık haline getirmiş yozlaşmış siyasetçileri dün, daha önce meclis yüzü görmemiş siyasi partileri yarının iktidarı yaparlar.

Bu yüzden sabah-akşam haberlerinin bugünlerde pompaladığı karamsarlığı, kıl bir harmani gibi yorgun omuzlarda taşımaya gerek yok. Karanlığın en yoğun olduğu an, güneşin doğu ufkunu aydınlatmaya başlatmadan hemen öncesidir...

Bak kış bitti, baharı yarıladık... Yaz da geliyor. Ömür vefa ederse, birçok kez olduğu gibi bu günlerin de gelip geçtiğini görürüz.

Burası Türkiye...