Doğanın, toplum düzeni, devlet işleyişine aykırı şeyleri her gün görürseniz, onu olağan bir sapma olarak görme eğilimine kapılırsınız.  

Rüşvete devlet dairelerinde daha sık rastlandığı dönemde, haramdan sakınan insanların bile, en idealist fikirleri bile yiyip bitiren bu çarka yenik düşmesi bundandır.

Okullarda özel sınıf oluşturmak için velilerden fahiş bağışlar istenmesinin üstüne kimsenin gitmemesi bundandır.

Turizm konusunda yeni açılımlar yapılması gerektiğini herkesin söylediği bir yerde, en işlek caddenin kenarındaki boş arsada çöp yığınlarına rastlayıp da bundan şikayet etmemek bu nedenledir.

Şehrin vitrini olarak kabul edilen bir noktada yediği çekirdeğin kabuğunu çöpe değil, yere atanlara itiraz edilmemesi büyük oranda bu nedenledir.

Cehenneme giden yolların zalimin zulmünden mi, mazlumun suskunluğu ve rızasından mı kaynaklandığını sorgulatan örneklerdir bunlar.  Siz göz yumdukça, yaşam alanınızı sınırlayan, kalitesini düşüren kişilerin arsızlığı da artar.

Nihayet arsızlık kural haline gelir. Bu arsız düzenin dışında kalmak isteyenlere "Enayi", "İşgüzar", "bozguncu" gözüyle bakılır.

***

İlçenin en önemli alışveriş ve yaşam mekanı kabul edilen Erdemir Caddesi,  güney yönünde hatip caddesi, kuzey yönünde ise İbrahim Efe Caddesi'ne paralel uzanır.

 İbrahim Efe Caddesi özellikle önemli, çünkü burada dershaneler, kitapevleri, bazı kamu kurumları hizmet verir. Her gün yüzlerce, binlerce öğrenci bu  cadde ile Erdemir caddesi arasında geçiş yapar. 

Tam Dergaz'ın önünden Jet Yol ayrımı mevkisine çıkan bir yokuş, bu yokuşun sağ tarafında da boş bir arsa vardır. Yoldan epey alçaktır. Sokak lambalarının aydınlatmadığı pek çok noktası vardır.  Bu yoldan geçerken, bira kutuları, yiyecek içecek artıkları, su şişelerinden oluşan bir çöp dağıyla karşılaşırsınız.

Çoğu kişinin bu durumu önemsemediğine şüphe yok.  Doğal işleyişe aykırı bir durum olsa da, bunu kendisinin düzeltemeyeceği olağan bir sapma olarak algılar çoğu kişi... Yine de binlerce orta ve lise öğrencisinin gelip geçtiği bir noktada, birtakım karanlık, arsız  tiplerin burada demlendiğini düşündüğünüz zaman tehlikenin büyüklüğünü kavrıyorsunuz.

Bu arsızlığı alışkanlığa dönüştürmüş kişilerle mücadele, kolay aslında. Arsada bir temizlik ve daha doğru düzgün bir aydınlatma ile bu nokta ürkütücü görünümünden rahatça kurtarılabilir.

Görev Şehremini'ye düşüyor elbette.

***

Bu arsızların şerrinden muzdarip olan sadece boş arsalar, metruk binalar falan değil... Doğayla iç içe dinlenebilmek için hazırlanmış sahalar bile bu kişilerin işgali altına girebiliyor. 

Ereğli Polisevi'nin hemen yanında, ağaçların arasında bir avuç cennet izlenimi veren,  belediyece yapılmış çok güzel oturma grupları vardır.

Geceleyin buralarda yiyip içenler nasıl arsız tiplerse, içtiklerinin kutularını, yedikleri çekirdekleri, gazete kağıdı parçalarını olduğu gibi yemyeşil çimlerin üstüne bırakıp gidiyor.  Bu şekilde pislediklerine bakılırsa, bu yaratıklar böyle nezih yerlerin kendilerine ait olmadığını pekala biliyor olmalı. Neyse... Öfkeyle çözüm farklı lisandan konuşuyorlar.

Ancak bu olaylardan çıkan neticenin kendisi görmezden gelinmemeli.  Sosyal hayat içinde normal bir varoluşu sürdüremeyen kişiler,  gün geçtikçe biraz daha o sosyal hayatı zehirleme yoluna gidiyor.  Bu işin neticesi, pırıl pırıl bir peyzaj bahçesine dönüştürülmüş noktaların da giderek bu kişilere teslim edilmesi olmamalı. 

Şehir eşkıyası denilen yaratıkların karanlığı sevdiği bilindiğinden, böyle noktaların daha iyi aydınlatılmasını bir seçenek olarak görmek gerekir.

Yine görev Şehremini 'ye düşüyor.