Cumartesi günü Değişim Gazetesi Bonzai denilen madde nedeniyle hastaneye kaldırılan üç kişiyi anlatan, "Gençlere neler oluyor" manşetiyle çıktı.

Arşjv taraması yaptım, Bonzai maddesiyle ilgili olarak yılın ilk üç ayında sekiz haber çıktı. Bunların beşi Ereğli'de gerçekleşmiş. Gerçekleşmiş derken, adli makamlar ve kolluk güçlerinin çalışmalarına konu olan, kamuoyuna yansıyan vakalar bunlar. 2017 yılının ilk doksan gününde genel olarak bu madde kullanımının kaçta kaçı tespit edilebilmiştir diye düşünmeden edemiyor insan.

Böyle düşününce korkutucu bir tablo ortaya çıkıyor. Anlaşılan o ki, gençler bu maddelere ulaşmakta sanıldığı kadar büyük bir zorluk yaşamıyor. Gençlerin hali tavırları bir yana bırakılırsa, bir kriz geçirene dek bu maddeleri kullandıkları da bilinmiyor. Bilinenler de muhtemelen aileler tarafından çocukları mağdur olmasın diye saklanıyor.

Netice korkutucu... Hem de çok korkutucu... Zira birkaç yıl önce adı bile bilinmeyen bir narkotiğin yaygınlaştığına dair öyle emareler var ki, gelecekte bu meselenin varabileceği noktayı düşünmek bile insanı ürkütüyor.

***

Bu anlatılan problem, başka bir problemin de varlığını gösteriyor. Elbette uyuşturucu ile ilgili olarak kolluk güçleri elden gelenin en iyisini yapıyordur.

Bıçak peyniri niye kesiyor diye düşünmenin yanı sıra, peynirin niye yumuşak olduğunu da sorgulamak gerekiyor. İlçede gençler arasında narkotik kökenli problemlerin yaygınlaşması, gençlerin kendilerini ifade edebileceği bir sosyal, kültürel, sportif ortam eksikliğine dikkat çekiyor.

İstihdam ve ekonomik problemler nedeniyle toplumun geneli karamsar. Gençler de bu karamsarlıktan payını alıyor. Popüler kültür vasıtasıyla sürekli ışıltılı düşler pompalanan , gerçek hayatın zorluklarıyla mücadele için gerekli donanımdan bizatihi eğitim sistemi tarafından mahrum bırakılan, önündeki sınav bariyerleri nedeniyle gelecek konusunda umudunu iyice yitiren, kendini kapana kısılmış gibi hisseden gençler bunlar...

Eğer bir insana başka çıkış yolu bırakmazsanız, imkansız, gayrımeşru ve heretik tercihlerde bulunmasına, toplumun geneli içinde değil de süfli işlerle meşgul topluluklar arasında kimlik aramasına şaşırmamak gerek.

Bu işlerin arka planını da görmek gerek. Çünkü problem başka bir problemin çocuğudur.

***

Epeydir Ereğli trafiği konusunda bir şey yazmamışız. Geçen gün bir cenaze nedeniyle Şehit Ömer Halisdemir Bulvarı üzerinden (Burada belediyenin altyapı çalışması vardı) gitmek yerine, Erdemir köprüsü üzerinden Meydanbaşı caddesine çıkma gafletine düştüm.

Trafik öyle yoğundu ki caddeye girmekte zorlandım, sonra, bir an önce yola devam edebilmek için, köylü duraklarının olduğu bölgeye dönmeye mecbur kaldım. Bu kez de Ömer Halisdemir bulvarının devamında trafik sıkıştı. Cenazeye son anda yetiştim ama Ereğli için ortalamanın çok üstünde bir süre boyunca trafikte kaldım.

Hatırlanacaktır, Ereğli Belediye Başkanı Hüseyin Uysal, bir dönem belediye meclisinde, Devrim bulvarındaki dikey parkları kaldırınca elli yedi saniyede belediyeden AKM'ye geldiğini söyleyerek övünmüştü. O gün de Ereğli trafiğinin Erdemir Caddesi ve Devrek Yol Ayrımı gibi bölgeler başta olmak üzere önemli sorunları vardı. Bugün itibarıyla ilçede trafik sorunu iyiden iyiye genelleşmiş bir sorun halini aldı.

Böyle başını başka tarafa çevirerek sorunları görmezden gelirsen, sorunlar döner dolaşır ta gözünün önüne gelir. Eski Belediye Binasının bulunduğu yerde, belediyenin bugünlerde altyapı çalışması yaptığı yerde, daha önce problemli olan bölgelerde trafik sorunu Ereğli büyüklüğünde bir ilçe için neredeyse çözümsüz bir noktaya geldi bile...

Hiç değilse büyük araçlar kente girmesin, çevre yolundan gitsin desen, siyasiler bu konuda nal topluyor. Şehirlerarası otobüslerin kent merkezine girmeden yolcusunu tahliye edebilmesi için şehrin hinterlandına modern bir terminal yapıldı, hala boş duruyor. Hastane yolundaki üstgeçidin tamamlanmaması nedeniyle o bölgede yaşanan trafik çilesi devam ediyor... Problem oğlu problem yani...