Bu satırlar 7 Haziran Salı günü kaleme alınıyor. Okur onları 8 Haziran Çarşamba günü okuyacak. Geçen yıl 7 Haziran günü Pazar günüydü, bu Pazar gününün getirdiği değişim de ertesi gün olan Pazartesi günü hissedildi. Zira geçen yıl tam bugün Milletvekili Genel Seçimleri vardı...

Geçtiğimiz yıl 7 Haziran sabahı uyandığımızda, Köksal Toptan, Ercan Candan, Özcan Ulupınar milletvekiliydi. Toptan aday olmayacağını açıklamış, Candan aday gösterilmemişti. Bu arada daha üst sırayı özleyen Ulupınar da beklediğini bulamadı, neticede Ulupınar da seçilmeyi başaramadı.

CHP'de ise Mehmet Haberal ve Ali İhsan Köktürk tarafından temsil ediliyordu. Burada da Mehmet Haberal aday olmadı, Ali İhsan Köktürk de önseçimde beklediğini bulamayınca aktif siyaset sahnesinde geri plana düştü.

AK Parti'de ilk üç sıraya Hüseyin Özbakır, Faruk Çaturoğlu, Özcan Ulupınar yazıldı, Özbakır ile Çaturoğlu seçildi, Ulupınar seçilemedi.

CHP'de ilk üç sıraya Şerafettin Turpçu, Ünal Demirtaş, Deniz Yavuzyılmaz gösterildi. İlk iki sıra seçildi, Yavuzyılmaz liste dışı kaldı.

Beşinci milletvekili olarak ise MHP'den Zeki Çakan oldu.

Başka bir deyişle, Zonguldak'ı TBMM'de temsil eden beş vekilin beşi de değişmiş oldu.

***

Sonra değişti sanılan bir cephede aslında hiçbir şeyin değişmediği ortaya çıktı. Terör çirkin yüzünü yeniden gösterdi, devlet müdahale etti.

Mesela Tayyip Erdoğan'ın genel başkanlığında olmayan ilk milletvekili genel seçiminde AK Parti derin yara aldı. Birinci parti olmasına rağmen, tek başına iktidar olabilecek oy miktarına ulaşamadı. Ülkede koalisyon kurulacağına ilişkin beklentiler, koalisyon görüşmelerinin neticesiz kalması nedeniyle boşa çıktı. Başarısızlığın nedeni, bakış açısına bağlı olarak AK Parti, MHP, CHP, Cumhurbaşkanı Erdoğan gösterildi falan...

Neticede 1 Kasım'da yeniden seçime gidildi ve olan kamuoyunun koalisyon kurulamamasında baş sorumlu olarak algıladığı-algılatıldığı -MHP'ye kesildi. Bu arada Zonguldak Milletvekili Zeki Çakan da koltuğundan edildi. Bu kez Özbakır ve Çaturoğlu ile birlikte Ulupınar da TBMM'ye girmeyi başardı ve bugünkü meclis tablosu oluştu.

Bu arada ülkede çözülmesi gereken birçok konu siyasetin şekillenmesini beklemeye mecbur kaldı. 7 Haziran öncesinde olmayan birçok sorun da çıktı. Son bir yılda TBMM'nin ülkeyi getirdiği noktanın, 2011 yılında göreve başlayan bir önceki dönemin vekillerinin getirdiği noktaya kıyasla çok daha kötü durumda olduğu herkes tarafından kabul ediliyor.

***

Vekillerimizin yerelde de başarılı olduğunu söylemek zor. Zonguldak ve ilçelerinin durumu geçen bir yılda daha da kötüleşti. Ekonomi bozuldu. Yatırımcı geldiğini, yeni istihdam alanları açıldığını, ilçede üretilen toplam değerin bu bir senede arttığını, il genelinden dışarıya göçün azaldığını söylemek mümkün değil.

Dahası Türkiye Taşkömürü Kurumu ve rödevans sahalarıyla ilgili sıkıntılar devam ediyor. –Cek –cak konuşmaları bol bol yapılıyor ama şu ana dek bu alanlarda da pek bir gelişme sağlanamadı. Özelleştirme ve termik santral izinlerinin birbirine bağlanacağı bir sistem üzerinde çalışıldığı doğruysa, bu alanda da Zonguldak'ı iyi günler beklemiyor.

Yollarda konusunda verilen sözler var ama henüz neticeye yönelik bir gelişme yok. Önceki dönem başında devam eden Ereğli Zonguldak yolu, Ereğli Devrek yolunda çalışmalar ağır aksak da olsa devam ediyor. Bu dönemde biteceği iddia ediliyor ama artık böyle sözlere inanmak için iki kere düşünmek gerekiyor.

Ereğli'ye bir kampüs sözü verildi. Aslında bunun altyapısı bir önceki dönemin milletvekiline ait ama gelinen noktanın ne olduğu konusunda da net bir veri yok. Zira iktidarın vekilleri umutlu açıklamalar yapsa da, konu hakkında en önemli yetkili sayılan BEÜ Rektörü Prof. Dr. Mahmut Özer'in ağzını yeni kampüs konusunda bıçak açmıyor.

Bir yıl sonra şunu sormak gerekiyor:

Nereye gidiyoruz?