MUKABELE CÜZLERİNDEN İLKELER 14

(14. Cüzden Çıkarılan İlkeler)

14. Cüzde geçen Hıcr suresi 54 ve 55. Ayetlerinde Yüce Allah Hz. İbrahim'e meleklerin çocuk müjdelemesi özerine İbrahim'in onlara: "Bana ihtiyarlık yapışmasına rağmen siz bana müjde mi veriyorsunuz, Ne ile müjdeliyorsunuz?" demesi üzerine meleklerin: "Bizler sana hakkı (gerçeği) müjdeledik, ümit kesenlerden olma" dediklerini haber veriyor. Böylece "Allah'ın rahmetinden ümit kesilmez" ilkesi bir kere daha tekrar edilerek Müslümanların çok ağır şartlarda bile birçok nimet elde edebilecekleri ümidini korumaları isteniyor.

Hıcr suresi son iki ayetinde Allah'ü Teala: "Rabbini överek tesbih eyle, secde edenlerden ol ve sana yakin (tam kanaat) gelinceye kadar ibadet eyle" buyrularak "İşte bu kadar ibadet yeter" kanaatine varıncaya kadar ibadet edilmesinin de bir İslami ilke olduğunu ortaya koymuştur.

Nahil suresi ikinci ayette Yüce Allah: "Benden başka ilah yoktur, öyleyse bana sığının diye (insanları) uyarmak üzere kullarından diledikleri üzerine emrinden kaynaklanan bir vahy ile (öğretiler) indirir" beyanı ile inzar etmenin (uyarmanın) bir ilke olduğunu tekrar vurgulamıştır. Böylece halkı irşad ederken sadece müjde ile yetinmenin doğru bir yöntem olmadığını bildirmiştir.

Nahil suresi 50. Ayette Yüce Rabbimiz: "Allah adaleti, ihsanı (karşılık beklemeden iyilik yapmayı), çok yakınlara (mahremlere) vermeyi emrediyor; çirkin işlerden, dinin kabul etmediği şeylerden ve azgınlıktan nehyediyor" beyanlarıyla adaletli olmayı, bunun da ötesinde karşılıksız iyilik yapmayı ve kan bağı ile çok yakın olanlara zekat veya sadaka vermeyi; ayrıca fuhuş gibi çirkin işleri, dinimizin kabul etmediği davranışları, maddi ve manevi sınır tecavüzlerini yasaklamayı ilke haline getirmiştir.

91. Ayette ise: "Sözleştiğinizde sözlerinizi yerine getirin, teyit ettikten (imza attıktan veya sözüm söz dedikten) sonra yeminlerinizi bozmayın (anlaşma iplerini koparmayın)" Buyruğu verilerek "anlaşmalara bağlı kalma" ilkesi oluşturulmuş bulunmaktadır.

Aynı sure 125.ayette: "Rabbinin yoluna hikmet ve güzel öğütlerle davet et ve (mücadelenin) en güzeli ile mücadele et" emri verilerek "davetçinin bilgili, öğütlerinin de güzel olması, mücadelenin (tartışmanın) da en güzel sözlerle yapılması" ilkesi ortaya konulmuştur.

126. Ayette ise muakabe (cezanın karşılığını verme) de adil davranma ilkesi getirilmiş ve böylece haddin tecavüz edilmesi önlenmek istenmiştir. 127.ayette ise "sabır ilkesi bir kere daha tekrar edilmiştir.

İşte mukabeleler okunan cüzde geçen tüm öğretileri tutulması ve anlatılan olaylardan ibret alınması ve ortaya çıkan tüm ilkelere bağlı kalınması için yapılmalıdır. Aksi halde adet kabilinden yapılan mukabeleden bir sevap kazanılamaz.