MUKABELE CÜZLERİNDEN İLKELER 11

(11. Cüzden Çıkarılan İlkeler)

11. Cüzde geçen Tevbe suresinin 103. Ayetinde Yüce Rabbimiz: "Onların mallarından onları temizleyip tezkiye edecek sadaka (zekat) al ve onların üzerine namaz kıl; senin namazın onlar için huzur verir" buyurarak zekatın müslümanlar için ilke olduğunu bir kere daha önümüze getiriyor.

119. Ayette de: "Ey iman edenler! Allah'a sığının ve sadıklarla beraber olun" emri ile doğru sözlü, doğru davranışlı olanlarla beraber olmak, onlarla birlikte hareket etmek müslümanın bir ilkesi olduğu ortaya konurken doğru söz ve doğru davranışlı olanlar maddeten güçlü olmasalar da Allah'a sığındıkları takdirde koruma altında olacakları bildiriliyor.

122. Ayette her fırkadan birer grup ve toplam olarak bir tayfa olup din konusunda fıkıh (hukuk) okumak için gerekli yarlara gitmeleri, sonra da fırkalarına (kabilelerine) dönüp uyarıda bulunmaları ilke olarak önümüze konulmuştur. Demek ki "mum dibine ışık etmez" sözü geçerli değildir. Aksine yetişmiş insanların kendi bölgelerinde daha faydalı olacakları uyarısı yapılmıştır.

Aynı surenin 123. Ayetinde: "Ey iman edenler! kafirlerden sizi takip eden (zayıf düşmenizi bekleyen) lerle vuruşun ve onlar sizde bir kuvvet bulsunlar" emri ile aleyhimizde fırsat kollayanlarla savaşma ilkesi getirilmiştir.

Yunus suresi49. Ayette Yüce Rabbimiz: "De ki; Allah'ın dilemesi olmadıkça ben de kendime bir yarar veya zarar veremem" buyruğu ile Araf suresi 188 deki "Herkesin kendi çaresine bakması" ilkesi tekrar edilerek bir sıkıntı anında yanında olmayan ve özellikle ölü zatlardan medet istenemeyeceği uyarısı yapılıyor.

Yunus 87.ayette ise: "Biz Musa ve kardeşine (Harun'a) 'şehirde kavminiz için evler hazırlayın ve evlerinizi karşılıklı yapın ve namaz kılın" emri verilerek Müslümanların evlerinin birbirine karşı yapılmaları ilke olarak ortaya çıkarılıyor. Bu ayet 'evlerimizin kıbleye karşı yapılmasını da içerir' diyen tesir alimleri de vardır.

Aynı surenin 90 ve 91. Ayetlerinde firavun'un boğulurken 'ben de İsrail oğullarının iman ettiğine iman ettim' demesi üzerine Allah'ın: "Bundan önce isyan ettin ve fesat çıkaranlardan oldun da şimdi mi (inanıyorsun?)" diyerek ölürken iman etmenin geçerli olmadığı ilkesi gösteriliyor.

Bu surenin son (109). Ayetinde: "Sana vahyedilene uy! Ve Allah hükmünü verinceye kadar sabret!" emriyle Peygamberimize ilke olarak verilen 'Vahye uymak' ve Allah'ın hükmünü veya takdirini beklemede sabırlı olmak bizim için de bir ilke olara ortaya çıkıyor.

İşte bu ilkelere uymak için mukabele okumalı veya dinlemelidir.