"güzel fotoğraflarını geç gördüm. Beni unutma.." demiş gönderdiği çiçeğe ekli notunda..şaşırdım. Bayram üzeri. İnsana dair bir duygunun kutlanması isteğinden başka bir şey değildi. Kutladım da.

Şekerli, mendilli, harçlıklı bayramlar kaldığından değil,  kırklı yaşlarını süren neslim bilir, değerlerin toplamı, unutmadığımız, unutmayacağımız bayramların anlamını acı, tatlı yaşadık.

Öyle üç günlük tatil tercihinde şehre, iş hayatına yorgun dönüşlerin anlamı hiç bana göre değil. Ailemden de böyle görmedim. Her bayram evde, büyükler, küçükler, dostlar, bayram yemekleri, tatlılar... Sindire sindire yaşadık derken, bir taraf hep buruk kalıyor. Ne yazık ki, pamuk ipliğine bağlı olan yaşamların değerini acılarla karşılaştığımızda anlıyoruz. Mutlu anlar çabuk paylaşılır ve kalabalığı tarifsizdir. Acı sahnelerde ise etrafınızda 33'lük tesbih kadar dost bulmanın neredeyse kaybolduğu 21. yy.'ın getirilerini sadece biz, siz değil dünya yaşıyor. Arefe günü evimin sağ yanında bir büyüğümüz vefat etti. Bayramın ikinci günü ise evimin sol yanındaki komşumun eksikliği ile yaşadığımız boşluk hiç bir şeyle dolmuyordu. Rahatsızlandığından bu yana ona gelini bakıyor. Bundan iki hafta önce komşumu gelininin evinde ziyarete gittim. Ziyaret sonrası hayata bağlanışını Ankara'da yaşayan oğlu ile telefonda paylaştık.  Oğluna annesinin evini nasıl özlediğini anlattığımda, bayram sabahı kalkmış Ankara'dan hem Anne ziyareti, hem de annesini bir günlüğüne kendi evine getirmenin mutluluğunu tüm mahalle komşuları ile yaşamanın dayanılmaz ağırlığı içerisindeydik. İşte gerçek bayram buydu. Amansız hastalıklara yakalanmak ile kalmayıp onun üzerine daha ağır bir hastalığın daha bedeni karşılaması ve bu durum içerisinde yaşama tutunmak öyle çok kolay bir şey değil. Hiç kolay değil, sözler bu duygularda tıkanıp kalıyor. İnsanı bekleyen bir yaşlılığın olduğunu ancak genç, yaşlı hastalıkların ne zaman kapı çalacağını bilmiyoruz. Sizin, milyonların bildiği satırları yazıyorum her şeye, herkese, yaşama inat! O yüzden sağlığın hazine olan bölümünü atlamayın, atlamayalım derim. Bu yüzden sevdiklerimi arayıp, uzun uzun kahkahalarım, sevinçlerimle bayram kutlamaları yapamadım. Okuyanlar ön yargılarını raftan alıp çöpe atsın lütfen. Neyin peşindeyiz ya da nereye gidiyoruz..her şey sizinle paylaşılmaz, onunla da ve diğerleriyle de..daima seçimler, kurallar ve sert yanınızdaki duvar sağlam durup yıkılmamalı. Hep güvenmek, inanmak, ruhsal beslenmek, tutunmak isteyenlerle dolu bir kalabalık. Sevgi, mutluluk arayışlarının uzun yılları hiç değiştirmediği aynılaşma. Bu noktada sözüm yok. Her canlının kendi deneyimi ve kültürel yapısı. Ve seçimleri..katlanmalar..kabullenmeler..ve kabullenmeleri tercihlere yükseltmeler..bir taraf ki kötülüğü tımarhaneden çıkmış delilik gibi bir varsayım ile balıkçının denize sereceği ağ gibi örerek büyüttüğü saçmalık ve o ağın tam ortasına aciz düşüşleri. Bu tarz küçük hamlelerin satranç taşı yerini dahi alamayacağı gerçeğini akıllı olanlar bilir. Akılsız olanlar ise kördür. Sığınacak başka limanları olmadığından açık ego tiyatrosu gibi oynadığı her oyunu unutup, sahnesinden,  kendinden uzaklaşan ruhunu bedeninde arayıp dururlar. Her şey serbest. "neden" sorusunu karşıya değil kendinize sormayı ve cevabını almayı öğrenmediğiniz müddetçe yükse sesle çınlayan bir zilden öteye geçemezsiniz. Her yerde bu böyle. İşte bu tarza meyilli olanların ne bayramı, ne seyranı beni hiç ilgilendirmedi ve ilgilendirmeyecek de. Bir toplum içerisinde yaşadığımızı ve sizi kenara iten Hataları hatırlatmak her sabah güneşin doğuşuna benzedi. Bilmem ne kadar etkili. Bir cümle daha öteye geçmemeli.

Bundan bir buçuk ay kadar önce ekonomist bir dostum ile sohbetimi unutmam mümkün değil. Bütün ekonomi kitaplarının birinci sayfasında ne yazar bileniniz var mı, elbette vardır. Bilmeyen çoğunlukta orası kesin.  Ekonomi okuyanlar bilecektir. Merak edenler baksın. İşte karşınızdaki kişi ile ne konuşuyorsunuz, konuşabiliyor musunuz, iletişim gücünüz ne! Demek herkesten ve her şeyden akıllısınız öyle mi! Dubai'deki otel işletmecisi ile karşılaştım, bana ne dedi biliyor musunuz?..nihayetinde "imanla paranın kimde olduğu belli değil" sözü bu bayram pek bir işledi içime,sağıma, soluma..

Konuşmak ve iş yapmak başka bir şey. Ruh beslenmiyor, beden beslenmiyor. İnsanın ihtiyacı olan şey ne? Bazı şeyler var ki kanıtlanmıyor..diyor ekranda bir program fragmanı..sözü balla kesip niyetleriniz bayram olsun. Mutlu bayramlar TÜRKİYEM.