Yirmi beş hazırda aday adayımız var. Muhtemelen diğer partiler de aday adaylarını açıkladığında bu sayı otuzu rahat rahat geçecek.

Hadi otuz diyelim. İnsan hesap ediyor, her aday adayının beşer projesi olsa—kaldı ki hepsinin aday olması halinde on beşer projesi çıkması normal kabul ediliyor— toplamda yüz elli proje yapar. Bu projelerin kimisinin ortak küme içinde yer aldığını düşünsen, en azından Ereğli'nin geleceği için elli projeden fazla çıkması gerekir. Bu kadar projenin hayata geçmesiyle Ereğli'nin şu anda olduğundan çok daha ileride olmasını beklemek yanlış olmaz herhalde.

Yine diyelim ki beşerden yüz elli proje var. Bu güne kadar yüz elli projeden kaç tanesi kamuoyuyla paylaşıldı. Düşününce, bir iki belirsiz ima haricinde bir şey gelmiyor akla. Engelli Bakım Merkezi, limanın Rusya'ya açılması, Bit... Yine de ilçenin yaşadığı göç sorunu, ekonomik gerileme, ulaşım gibi çözümü giderek aciliyet kazanan konularında pek bir şey söylendiğini duymadık.

Genelde tüm adayların projeleri arasında ortak küme oluşturan bir "Kucaklaşma" projesi var. Her kes aynı şeyi söylüyor. Bu kadar istendiğine göre bunu niye şimdiye kadar yapmadıklarını anlayamıyor insan.

Muhtemelen İller Bankası'ndan kredi çıkmadığı içindir!

***

Bu dönemki belediye başkanı, önceki dönem belediye başkanı, bunların sürüsüne bereket meclis üyeleri—ki aralarında belediye başkan adayları da var—bu kucaklaşma projesini yeniden keşfetmiş gibi davranıyor sanki. Kaç yıldır kimsenin aklına niye kucaklaşmak gelmemiş ki. Acaba selam verenin borçlu çıkması gibi bir durum mu var?

Aslında bayramda seyranda, özel günlerde birbirine en muhalif, en zıt kişilerin bile güler yüzle kucaklaştığını, selamlaştığını görüyoruz. Demek ki kucaklaşmaktan kasıt bu değil. En azından kucaklaşmanın belli bir samimiyet içermesi bekleniyor.

Bu samimiyetin bugüne kadar gerçekleşmemesinin nedeni nedir? Bu güne kadar gerçekleşmeyen samimi bir kucaklaşmanın bundan sonra gerçekleşeceğinin bir garantisi mi var? Birbirine gıcık kişiler sırf bir aday hedefine ulaştı diye eski defterleri dürüp kapatacak mı yani?

Seçimlerden sonra genelde kucaklaşma denilen şey, adayın görüşü ve yararı doğrultusunda gerçekleştirilmesi gereken bir şeye dönüşüyor. Haliyle bunun o adayla doğrudan gönül bağı olmayan diğer partilerin seçmenleri veya başka adaylar için yutması zor bir lokma olduğu aşikar. Zaten bir yerde samimiyet olacaksa, adımlar bugüne kadar geldiği haliyle tek taraflı olmamalı. Zira eğer birinin sana bir adım yaklaşmasını isteyen, önce kendisi yaklaşmak istediği kişiye doğru hiç değilse bir adım atmaya kendini hazırlamalı...

Yani kucaklaşmak bir proje kabul edilebilir belki ama uygulama sözde olduğu kadar kolay değil.

***

Belki de artık şu "Kucaklaşma" projelerini seçim meydanlarında kullanmak gerekmiyordur. Zira neticede kimsenin buna inandığı falan da yok.

Biraz daha yakından bakınca, işlerin düzgün yürüdüğü yerlerde veya dönemlerde, birkaç kişinin asgari müştereklerde buluşmak dışında bir şey yapmadığı görülebiliyor. Doğrusu, Kaymakam, Belediye Başkanı, Ticaret odası ve iktidar partisinin ilçe başkanı diye sayılabilecek dört kişi birbirini yemediğinde birçok iş kendiliğinden çözülür zaten.

Tutup da Karadeniz Ereğli belediye sınırları içinde yaşayan yüz on sekiz bin kişinin Konya ovasına götürülüp kucaklaştırılmasına da gerek yok. Kucaklaşması daha pratik sayılabilecek birkaç kişiyle bu işler olur. Bir kere bir iş nihayete bağlandı mı, kucaklaşmanın yararına inan kişilerin sayısının artmaması için bir neden yok zaten.

İnsan ister istemez kendini de bu halkanın içine sokmadan edemiyor. Aday adaylarının, hatta adayların hiç birisiyle seçimden önce kucaklaşmasak da olur. Köprüyü geçene kadar ayıya dayı derler çünkü. Yerel seçimden sonra gelsinler, selamlarını alalım, ellerini sıkalım, varsa meramları o zaman dinleyelim.

Gelmezler, neden derseniz hiç birinin projesinde böyle bir şey yok. Muhtemelen bir belediye başkanının seçildikten sonra böyle bir şeyi yapması kaynak israfı olarak görülüyordur!