Kaymakam Nazım Madenoğlu, geçtiğimiz haftalarda vatandaşın katılımının azlığı nedeniyle yapılamayan Vatandaşlarla buluşma toplantılarının Müftü Mahallesi ayağının tekrarını gerçekleştirdi.

Müftü mahallesinde vatandaş katılımının ilk seferde sağlanamamasının nedeni, basın mensupları arasında şaka yollu tartışıldı. Mesela, müftü mahallesinde herkesin her şeyi kendi başına halledebildiği, kalan sorunların da İnönü parkında konuşulduğu söylendi. Mahallede herhangi bir problem olmadığını söyleyen oldu. Biraz daha gerçekçi olanlar da yaz aylarında, esnaf çoğunluğu olan mahallede kimsenin gündüz vakti işini gücünü bırakıp toplantılara katılmayacağını söyledi. İlk toplantıda katılımın az olmasından ötürü, ikinci toplantı için ne gibi sıkı tedbirler alınmış olabileceği—Kaymakam Madenoğlu'nun ilk toplantının basına kapalı bölümünde daire müdürleri ve mahalle muhtarına ne gibi uyarılarda bulunduğu da dahil olmak üzere—tartışıldı.

Elbette toplantılar kent merkezleri için alışıldık toplantılar değil. Zonguldak menşeli bazı basın mensupları, Kaymakamın belediye başkanı olup olamayacağı yönünde mizah içerikli yakıştırmalarda bulundu. Ereğli'de toplantıların belediye ve kaymakamlık arasında probleme yol açtığını düşünenler oldu. Belediyenin bu durumdan kendine olumsuz puan çıkarması gerektiğini bile öne sürenler oldu.

Aradıktan sonra öküzün altında buzağı bulunabilir. Toplantıların yerelde kamuoyu ve idare arasındaki köprüleri ne ölçüde kısalttığına dikkat çeken neredeyse yok gibi... Zira yaşadığımız coğrafya tarihin en eski dönemlerinden beridir İstanbul'un hinterlandı sayılır ve ta pagan döneminden beridir iktidar sürtüşmeleri, kamusal yararın önünde gelmiştir.

Çarşamba günü yapılan toplantıda, özellikle Müftü Mahallesi ahalisinin kendi problemlerini aktarmak konusunda ne kadar becerikli olduğunu da gözlemledik. Öyle ki imar meseleleri yüzünden takıştığı komşusu konusunda başvuru yaptığını belirten bir vatandaş, müracaatından olumsuz sonuç aldığını anlatırken, yasa maddelerini teker teker sayıp döktü. Bu vatandaş, meramını basın yoluyla anlatmaya kalksaydı, öncelikle kimin hesabına bu soruları sorduğu, basın kuruluşunun siyasi hedefinin ne olduğu, haberi yapanın maksadının ne olduğuna kadar birçok şey sorgulanacaktı. Bu sebepten ötürü, sıkıntının doğrudan, aracısız olarak muhatabına iletilmesi çok daha iyi oldu.

Sorgulama demişken, şartlar ne olursa olsun doğru olanı yapmak yerine, o koşullar altında uygun görüneni yapma hastalığı için de bir ilaç bu. Aman Kaymakam bey gücenmesin, Belediye Başkanı ne der, emniyet müdürü bana takar mı diye düşünerek doğru olduğuna inandığınız—çünkü çoğu zaman doğru dediğiniz şey bir çeşit inançtır—şeyleri dile getirmekten imtina ederseniz, gerçeğe ulaşmak için temel enstrümanlardan birini çöp sepetine atmış olursunuz.

Normalde makamına gittiğinizde, makama saygı gereği ceketinizin düğmelerini ilikleme ihtiyacı duyduğunuz kişilerin samimiyetle sizi dinlediğini görmek, suskun dillerin çözülmesine yol açar mı? Bu sorunun cevabı konusunda henüz net bir şey yok. Bu biraz da toplantıların sabırla devam etmesine ve eleştiriler karşısında alınacak tepkilerin olgunluğuna da bağlı... Burada meramını dile getiren birinin, işe yarar bir netice aldığını görmek, derdini söylemediği için derman bulamayanların hitabetini geliştirme konusunda doping etkisi yapabilir.

Belki o zaman şu öneride bulunmak gerek:

Burada sorunları çözülen birileri varsa—ki eğer sorunu çözülen birisi yoksa toplantıları yapmaya gerek yok demektir—bunlarla ilgili bir bilgilendirme yapmak gerekir. Mesela, beş kişi şu sorundan şikayet etti, bu sorun için falanca birim görevlendirildi, netice şu zaman alınacak. Üç kişi gözünün üstünde kaş olmasından şikayet etti, gereken birim incelemesini yaptı, netice şöyle oldu filan gibi...

Vatandaş derdini anlatıp, netice alamazsa, o eski, ürkek kararsızlığını da üstünden atamayacaktır. Eğer netice olursa, mahallesinde yapılacak bir sonraki toplantı için problem portföyleri hazırlayan bile olabilir. Bu cümleden olmak üzere, demek ki bir mahallede bir toplantı yapıp, Kaymakam beyin—gücenmesin ama—tayini çıkana dek başka bir toplantı yapılmazsa, bu çabaların vatandaşın gazını alma dışında bir amacı olmadığı algısının önüne geçmek mümkün olmaz.

Zaman, alışkanlıkların mı toplantıların içeriğini belirleyeceğini, içeriğin mi alışkanlıkları değiştireceğini gösterecek mutlaka... Yeni şeyler yapmak lazım. Zira eskiden yapılan şeyleri yaparak yeni bir sonuç elde edilmez. Belki her girişim başarılı olmayabilir ama yeni şeyler için, yeni yaklaşımlar denemek lazım.

Bu da onlardan biri...