AK Parti Ereğli İlçe Başkanı Mehmet Fatih Çakır, şu an itibarıyla Ereğli'de ikili öğretim veren beş okul olduğunu, bunların bir kısmının bu yıl, kalanların da 2019 yılında tekli eğitime geçeceğini söyledi. Çalışmalar böyle devam ederse, gelecek yıl bu problemin ortadan kaldırılmaması için bir neden gözükmüyor.

Bu mesele, aslında eğitimin içeriğinden daha fazla konuştuğumuz bir konu. Fiziki eksikliklerin ortadan kaldırılmadığı bir ortamda eğitimin içeriğine odaklanmanın mümkün olmadığı malum.

Günlerin kısa olduğu kış aylarında, karga bilmemnesini yemeden evinden okuluna gitmek zorunda kalan öğrencilerle ilgili problemlerin kökeninde de bu fiziki eksiklikler yatıyor. Çatlamış, patlamış sınıf tavanlarının yol açtığı tedirginliklerin de, öğrencilerini ikili eğitim yapan okul mıntıkalarından, sahte adres dalavereleriyle başka okullara kayıt yaptırmak isteyen velilerin endişelerinin temelinde bunlar var. Anlayacağınız bir kez bu mesele çözüme kavuşursa, bazı meselelerin kendiliğinden gündemden düşmesi kaçınılmaz.

KONUŞULACAK ŞEYLER

Nihayet fiziki eksikliklerin yerine eğitimin doğrudan içeriğini konuşabileceğimiz günlere ulaşma yolunda, tünelin ucundaki ışık görünüyor. Bu işin bu güne kadar kalmasının sorumlularını kınamaya engel bir durum olmasa da, neticeyi elde etme yolunda verilen emekleri de takdir etmek gerek.

Artık konuşulması gereken başka konuların da hazırlıklarını yapmak gerek. Mesela, kent merkezindeki problemlerin çözülmesiyle, köy okullarında eğitim altyapısını güçlendirme konusunu daha ciddi düşünmeliyiz. Zira köyden kente göç olgusunun ve bunun yol açtığı kentsel altyapı yetersizliklerinin temelinde de, istihdam olanaklarından sonra, bulunduğu muhitte çocuklarına doğru düzgün eğitim aldıramama kaygısı ikinci sırayı çekiyor.

Devlet bir şekilde okulu yapar. Yapıyor. Mevcut okulların rutin bakım, onarım, temizlik vesaire gibi büyük bölümü öğrenci velilerinin sırtına yüklenen bazı işlerinin daha berrak bir ortamda konuşulması, Ereğli'de eğitim veren okulların seviyesinin, şu an kamu eliyle sağlanan ortaöğretim hizmetlerinin gözbebeği olan Fen Lisesi seviyesine çıkarılmasını da konuşmamız gerek.

DEĞERLER EĞİTİMİ

Ve evet. Artık değerler eğitimini de konuşmamız gerek. Bakmayın bu tabirin son dönemde politik bir tını taşıyor olmasına... Eğitim sistemimizin yeni yetişen nesillere pragmatizm aşıladığını ve ilkelerden uzaklaştırdığını görme vaktimiz geldi de geçiyor.

Bugünlerde malum en fazla ihtiyacımız olan şey birlik ve beraberlik. Fakat çocuklarımızı okullarda, sınavlarda birbirlerinin rakibi olarak görmeye zorlayan bir eğitim sistemimiz var. Eskiden öğretmenlerimiz bir yıllık ödev verirdi. Evinde ansiklopedisi olan gider bu ödevi yapar, diğerleri ondan kopya çekerdi. Çoğu kişi bunu kopya diye küçümserdi ama bu vesileyle öğrenciler arasında bir işbirliği ortamı gelişirdi. Bugün aynı sınıfta okuyan iki çocuğun, birbirini bir sonraki sınavda ekarte edilmesi gereken bir rakip olarak gördüğü ortam, bu dayanışma duygusunu yaratmaktan ne kadar uzak.

Kadına şiddet, çocuğa şiddet falan gibi olguların kolaylıkla tohumlanabildiği bir sosyal ortamı, "Öbüründen üstün olma" yarışı içinde, eğitim sistemi yoluyla kendimiz yaratıyor olabiliriz. Bunlar üzerinde titizlikle düşünmeye ihtiyacımız var. İnsanların tek tek en az kendimiz kadar değerli olduğunu, cinsiyeti, inancı, etnik kökeni ne olursa olsun, sırf insan oluşları nedeniyle eşit olduklarını okul sıralarında nasıl öğreteceğimizi daha fazla düşünmeliyiz.

Farklı görüşten insanların, karşı karşıya oturup sohbet ettiğinde, birbirini uzaktan olduğundan daha iyi anlayabildiğini, başka bir kişinin görüşünü değiştirmenin en doğru yolunun, bir miktar kendinin de değişmeye hazır olması olduğunu, inanç ve fikirlerimizi savunmanın, başka insanları rencide etmeden yapılmasının yollarını çocuklarımıza öğretmeye ihtiyacımız var.

Yeni bir dünyanın her zaman eski bir dünya üzerine kurulduğunu, kendi dönemi içinde tüm evrenlerin anlamlı ve tutarlı olduğunu, yeni dünyayı anlamanın yolunun, eski dünyayı tanımaktan geçtiğini anlamaya; geçmişi geleceğe taşımaya çalışmanın nafile olduğunu, vatanını sevmenin, içinde yaşadığımız coğrafya ve bütün olarak içinde yaşayanların, dünyanın başka memleketlerindekilerden bir nebzecik daha müreffeh bir hayat sürmesi için mücadele etmek anlamına geldiğini onlara anlatmaya ihtiyacımız var.

O zaman gelecek için bugün olduğumuzdan daha iyimser olmak da mümkün olabilir.