Cep telefonuna gelen bir kısa mesaj şöyle diyor:

“Kamuoyuna, son günlerde Karadeniz Ereğli Belediye Başkanı Halil Posbıyık ve belediye yöneticilerinin isimleri kullanılarak sünnet, ilik nakli veya diğer faaliyetler için para isteyen şahısların kurumumuzla hiçbir ilgisi bulunmamaktadır, bu telefonlara itibar edilmemesi önemle duyurulur.”

Evvelce, Fiziksel Engelliler Derneği’nden yapılan bir açıklamada şöyle deniyordu:

“Kurumumuzun adı kullanılarak, dergi satmaya çalışan, çeşitli isimler altında bağış toplamaya çalışanlar olduğu bildirilmiştir. Söz konusu kişilerin kurumumuzla bir ilgisi yoktur, böyle kişilerin güvenlik güçlerine bildirilmesi rica olunur.”

Yine evvelce, Zonguldak Valiliğinden bir açıklama yapılmıştı. Şöyle diyordu:

“Zonguldak Valisi (Önceki dönem valilerinden birinin adı geçiyor) ismi kullanılarak okul yaptırma ve hayır işleri için para talep eden kişilerin valiliğimizle bir ilgisi bulunmamaktadır. Söz konusu kişilere itibar edilmemesi…”

Yine evvelce, müteaddit defalarca Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan bir açıklama… “Kendisini emniyet müdürü, savcı vs olarak tanıtıp, aranan kişilerin çeşitli suçlarla ilişkilendirilerek para istendiği bilgisi alınmıştır. Devletin hiçbir birimi telefonda para talebinde bulunmaz, bu kişilerin emniyet müdürlüğüne bildirilmesi…” diyor.

Yahu toplum olarak ne kadar safmışız ki şahsen görmediğimiz, tanımadığımız insanlara para kaptırıyoruz. Kaptırıyoruz ki ilgili kurumlar arka arkaya uyarılar yayınlamaya mecbur kalıyor.

***

Sadece SMS yoluyla değil, bu kişilerin sesini duymak da mümkün olabiliyor.

Telefon çalıyor, arayan kişinin numarası kısmında herhangi bir GSM operatörüyle ilişkilendirmekte güçlük çektiğin bir numara yazıyor.

“Şu kadar süredir şu GSM firmasının abonesisiniz. (Nereden biliyorsa) Sizin için ayrıcalıklı bir paket hazırladık (Veya çekilişte hediye kazandınız diyor) sonra kredi kartınızın son bilmemkaç numarası diyor.”

Telefon çalıyor, bir bankadan arıyorlar.  Falanca bankadaki hesabınıza ikramiye çıkmış, (hesabım bulunmayan bir bankadan aranmışlığım vakidir)bunun için kredi kartımın son bilmem kaç numarasını, annenin kızlık soyadını falan soruyorlar.

Kendilerine kredi kartı kullanmadığımı, kişisel bilgilerimi telefonda kimseyle paylaşmadığımı belirtiyorum ama bir yandan da kaç masumun emeğinin, alın terinin karşılığı olan binbir zahmetle bir araya getirilmiş paraların bu soysuzların hesaplarına aktarıldığını düşünmeden edemiyorum.

***

İş bununla kalmıyor elbette…

Sokakta dilenenler var, bir kurum adına dergi satanlar var, kanser hastası yakını için yardım topladığını söyleyenler var.  Soruyorsun, kaymakamlıktan yardım toplayabilme ile ilgili bir belgen var mı diye… Bir belge gösteriyorlar. Bir keresinde Ereğli’de yardım toplayan birinin, üstünde Çaycuma Kaymakamlığı yazan bir belge gösterdiğine şahit oldum.  Dahası belde dediğinde mühür, ıslak imza falan hak getire. Bir bilgisayar çıktısı o kadar…

Haber merkezine gelen haberler var. Son anda polisin dikkatiyle dolandırıcıların şerrinden kurtarılan mudiler, bir ömürlük birikim olan bilezikleri, beşi  bir yerdeleri kocasını veya evladını terör suçlamasından kurtaracağım diye tanımadığı kişilere teslim edenler, bin bir türlü hileyle parasını kaptıranlar falan… Engellilerin, bakıma muhtaç kişilere bakanların aldığı bakım paralarının bile dolandırıldığı oldu bu ülkede. 

Hadi bu işleri yapanlarda vicdan diye bir şey kalmamış diyelim. Sormak gerekiyor acaba peyniri kesiyor diye bıçağı mı suçlamalı, yoksa yumuşaklığından ötürü peyniri mi suçlamalı? Dolandırıcıda vicdan kalmamış da dolandırılanda da akıl mı kalmamış? Bu işleri yapanların yakalandığında ne olduğunu bilemiyorum ama anlaşılan o ki bu kirli ve kolay yoldan para kazananları caydıracak bir düzenleme olmadığı, en azından olanların yetersiz olduğu anlaşılıyor.

Merhamet, iman, iyilikseverlik, korku duyguları sömürülüyor. Kurban üzerinden, fitre üzerinden filan bile dolandırıcılık yapılıyor. Şu an için elde karşı koymak için bulunan en önemli aracımız kendi aklımız gibi görünüyor…

Bu yüzden itibar edilmemesi….