Sıcak bir yaz günü... açık mavi bulutsuz bir gök, masmavi deniz, yemyeşil orman, ışıl ışıl şehirler...

Bu gerçek...

Demokratik seçimler, ifade özgürlüğü, örgütlenme hakkını tam olarak gerçekleştirebilen baskı grupları, herkesi aynı şemsiyenin gölgesinde toplayan bir hukuk devleti...

Bu özlem...

Bombalı saldırılar, bir yandan IŞİD, bir yandan PKK, bir yandan FETÖ... DHKPC, Hizbullah, El Kaide... Sayısı ve isimlerini akılda tutması zor terör örgütlerinin hepsi... Emperyalist hırslar çağının mavi gök kubbeye patlamaların dumanını ve infilak seslerini yükselttiği bir memleket.

Bu da fazlalık... Kurtulmak isteyip kurtulamadığımız.

***

Atilla İlhan "İhanete gece müthiş bir gerekçedir" diyor. Tüm sayılan-sayılamayan terör örgütlerinin mensuplarına sorsanız, hepsinin ihanetleri için gerekçeleri olduğu görülebilir. Her hainin bir gerekçesi vardır.

Bu ülkede kimliğimizi yaşayamıyoruz derler (Ve başkaları kimliğini yaşayamasın diye mücadele ederler). Hayatın her aşamasına din hakim olsun derler (Başka insanların da kendi inançları olabileceğini kabullenmek istemezler), halkların kendi geleceğini tayin hakkı derler(Halkın ne dediğini kafaya takmadan, kendi bildiklerini okumayanları ezmeye çalışırlar) Çok şey söyler bunlar.... Derler oğlu derler.

Netice değişmez... Terör terördür, ne kadar hepsi şu veya bu şekilde inanç ekseni içinde eylemler gerçekleştirdiğini söylese de, insan hayatı söz konusu olduğunda tüm gerekçelerin boyalı pirinç tablolar olduğu ortaya çıkıverir.

Zira kanlı neticelerin temelinde hangi gerekçe olursa olsun, sonuca bakmak gerek. Çünkü söz konusu terör olduğunda gerekçelerin hepsi teferruattan ibarettir. Adi taşı altın rengine boyayarak değerli kılamayacağınız gibi, ihaneti de gerekçelerle boyayarak bir dava gibi sunamazsınız.

İhanet ihanettir...

***

Gaziantep'te bir düğün salonunda, canlı bomba olarak bir çocuk kullanıldı. Yarısından fazlası çocuk, kalanların da neredeyse tamamı kadın olan elli bir kişi patlamada can verdi. Elli bir kişi!

Birisi böyle bir olayı, herhangi bir dava adına gerçekleştirdiğini öne sürebiliyorsa, o kişinin insanlığından şüphe edilmesi gerekir.

Dava denilen şey, daha güzel, daha mutlu, daha adil bir dünyayı hedefler. Dava uğruna mücadele, davanın asaletine paralel yöntemlerle yapılır. Aksi takdirde bunu davadan başka bir şey, mesela kan tutkusu, iktidar hırsı, gözleri kör olmuş bir zulüm gibi nitelemelerle değerlendirmek gerekir. Böyle baktığınız zaman da bu ihanet oğlu ihanettir. Sadece içinde yaşadığı vatana değil—zira eylemin faili ülke dışından da olabilir—binlerce yıl boyunca ihanetin hançerini sırtında taşımış insanlık ailesinin temel değerlerine karşı da gerçekleştirilmiş bir ihanettir.

Küçük bir çocuğun gözyaşı dökmesine yol açanlar, hangi peygamberden şefaat dilerse dilesin, hangi arınma töreninden geçerse geçsin, hangi kutsal suyla elini yıkarsa yıkasın kendilerini üstlerine bulaşan kan lekelerinden kurtaramazlar.

Esasen kazandıkları tek şey de bu kan lekesidir. Çünkü ne yaparlarsa yapsınlar, kız alıp verirken bile etnik ve inanç temelinde ayrımcılık gütmeyen bir ülke halkını birbirine ötekileştirmek kimsenin elinden gelmez.

Ölen yavrularımıza, bacılarımıza Allah'tan rahmet diliyorum. Umarım bu ve daha önce de bu ülkeyi kana bulayan başka kanlı eylemleri gerçekleştirenler kamu vicdanında mahkum edildikleri gibi hukuk önünde de hesap verirler.