Hafta sonu, baba ocağı köyüme gitmek için Ereğli’den ayrılırken, şehirden çıkışa yapılan köprülü kavşaktan ilk kez araçla geçme imkanına kavuştuğumuzu gördüm.

Güzel bir gelişme, muhtemelen istimlak problemleri nedeniyle olsa gerek, köprülü kavşağın altındaki servis yollarını oluşturan sert virajlarda aracın belini kırdığımız üç dört senelik bir çile döneminden sonra dümdüz geçmenin keyfini yaşadık.  İyi ki tamamlandı diyelim önce.

Kavşak sadece Ereğli Zonguldak yönünde gidişi kolaylaştırmıyor, aynı zamanda Ereğli Devlet Hastanesi, Ömerli Mahallesi ve daha sonra tamamlanacak Karadeniz Ereğli Şehirlerarası Otobüs Terminali ile daha sonra yapılacak çevre yolunu birbirine bağlıyor.

 Yapılırken Devrek Yol Ayrımı’na yapılan üst geçit gibi bir ucube mi olacak diye sorgulamıştık ama buradakinin çok daha fonksiyonel olduğunu, bu anlamda diyecek bir şey olmadığını kendimiz tecrübe etmiş olduk.

Yine de terminal bağlantısının halen tamamlanmamış olması, Çevre yoluna ise henüz başlanmamış olması bu kavşağın hala tam kapasite kullanılabilmesini engelliyor. Buralar halledildiğinde muhtemelen kavşak daha da değer kazanacak.

SİYASİ RANT, SİYASİ SORUMLULUK!

Biri çıkıp da Ereğli Devlet Hastanesi’nin yeni binasının siyasi rantının kimin hakkı olduğunu sorsa, hiç şüphesiz kısa sürede işi tamamlayan hükümeti, dönemin siyasetçileri ve kamu idaresinin işaret edilmesi gerektiği cevabını vermek gerekir.

Fakat Köprülü kavşak söz konusu olduğunda durum biraz başka… Zira hastaneyi yapıp, buraya sağlıklı bir ulaşım sağlamayı akıl edememiş olmanın siyasi sorumluluğu kime diye sorulduğunda da yine Hastane inşaatında göklere çıkarılmasına kimsenin itiraz edemeyeceği aynı kişiler sahneye çıkıyor.

Yarın öbür gün, Ereğli Zonguldak arasındaki ulaşımı rahatlatacak, hastaneye ulaşımı kolaylaştıracak köprülü kavşağı yaptık diye iktidar partisi veya o cenahtan birileri böbürlenmeye başladıklarında, kimse kusura bakmasın. Geçti Bor’un pazarı, sür eşeği Niğde’ye… Buradan alınacak bir siyasi rant kalmadı çünkü işin tamamlanması en başta öngörülenin çok daha fazla süre aldı, bu yüzden övünme ihtimali olan herkes aynı zamanda gecikmenin de sorumlusudur. 

Bir yıllık işi dört yılda yaptık diye kimse kendine aferin denilmesini beklemesin!

DEVEDE KULAK…

Kaldı ki aynı kadrolar aynı zamanda ilçede çözülememiş birçok problemin sorumluluğunu da taşıyor.  Üniversite kampüsü meselesi kamuoyu tarafından hala konuşulmaya devam ediyor.  Tekli eğitim 2019-2020’ye kaldı falan… Göç meselesinin önüne geçmek bir türlü mümkün olamadı.  Tersaneler meselesi, Alacaağzı maden ocağının kapanması falan derken, ajandada daha faturası ödenmemiş pek çok hesap bulunuyor.

 Anlayacağınız, köprülü kavşak meselesinin çözülmesi, geride kalan dağ gibi sorunların yanında devede kulak gibi kalıyor. Vatandaş, seçmen veya şehir halkı, tüm bu sorunlar dururken, kavşak için methiye mi düzecekti?

Bu yüzden, bu konuda övünen birilerini görürsek, belki bizim toplumun en önemli meziyetlerinden olan karşısındaki insanın kalbini kırmama ilkesi gereği bir şey demeyiz ama bıyık altından müstehzi bir tebessüme kimse engel olamaz.

ZAMAN KAYBI…

Bu köşede zaman zaman yazdığımız bir konu… Bir yerleşimde—ki buna Ereğli ilçesi de diyebilirsiniz—herhangi bir yatırımda yaşanan gecikme, sadece doğrudan ilgili olduğu alana ait değildir. Zira kamuoyu dikkati bir süre en önemli görülen konuya odaklanır, bu çözüldüğünde yeni sorun alanlarına yönelir.

Anlayacağınız, şu an itibarıyla geciken her yatırım, daha sonra talep edilebilecek yatırımların önünde bir engel olarak bulunuyor.  Üniversite kampüsü yatırımı gerçekleşmeden, Yurtkur’dan ilave yurt binaları falan talebinde bulunamazsınız.  Zaten kampüs meselesini konuşurken, kamuoyunun algısı da bu konuya odaklanmaz kolay kolay.  Kampüs geciktikçe, buna bağlı alanlardaki taleplerde bulunmak imkansızdır. 

Hadi hepsi çözüldü diyelim, kamuoyu daha önce hiç bulunmayan bazı yatırımları da talep edebilir. Eski yatırımlar geciktikçe, yeni yatırımların önünde engel de oluştururlar.  Zaten sırf bu yüzden bir işin gecikmesinin siyasi bir faturası vardır, olmalıdır.

Neyse, şu köprülü kavşak meselesini fazla dağıtmayalım.  Tamamlanmasına vesile olanlar tüm gecikmeye rağmen kutlanası bir işi başardılar. Ne kadar buradan siyasi rant devşirilmesine itirazımız olsa da yapılan iş iyidir.

Zaten bakmayın  şikayetçi olduğumuza, gecikmeyi kimse savunamaz ama daima bitmiş iş, bitmemiş işten iyidir.