Türkiye'de neler olduğunu herkes karınca kararınca takip ediyor. Hemen yakında yaşananları aynı şekilde takip edemediğimizin bilmem farkında mısınız?

Devlet ilk ve orta dereceli okullarda eğitim gören öğrencilerin ders kitaplarını veriyordu. Böylece farklı okulların farklı ders kitapları kullanmasının önüne geçiliyor, bu alanda oluşabilecek suiistimaller engelleniyordu.

Epey uzun süre iktidar partisi yetkilileri ücretsiz kitap dağıtımı yapılmasını politik bir malzeme olarak kullandı. Bunu bir tür kınama saymayın, elbette devletin okutacağı kitapları ücretsiz verme uygulamasıyla övünmek onların haklarıdır.

Sonra bir de baktık ki, devletin dağıttığı ders kitaplarını basan üstlenici firmaların FETÖ bağlantısı veya başka türden ilişkileri sorgulanıyor. Bu sene ders kitaplarının dağıtımının biraz gecikeceği açıklandı. Gel zaman git zaman kitaplar tek tek gelmeye başladı ama bu arada eğitim yılı hayli ilerledi.

Bu arada öğretmenler öğrencilere derslerde takip edilecek kamu dışı kaynaklar da öneremedi. Zira önerecekleri kitapların şeceresinin terör örgütleriyle bağlantısı kurulursa, kendilerine de bir zarar gelebileceğinden korktular.

Ders kitabı yok demek ders yok demek değildir. "Yazın çocuklar" dediler, ders notları eskiden olduğu gibi eğitimin esas enstrümanı haline geldi. Sorular oradan çıktı, ders oradan çalışıldı. Bugün yarın kitap gelecek diye beklendi, bekledikçe eğitim yılı daha da ilerledi. Sömestr tatili geldi, bitti, ikinci dönem başladı.

Farkında mısınız, devlet okullarında hala bazı derslerin kitapları öğrencilere verilmedi.

HİPERMETROPİ HALİ

Hani referandum arifesidir, olağanüstü hal vardır, FETÖ temizliği devam ediyordur. Böyle şeyleri maksatlı olarak gündeme getiriyorlar falan demeyin, farkında mısınız, değil misiniz onu sorun kendinize...

Milli Eğitim, okul aile birlikleri yoluyla okulların eksiklerini velilere temin ettirirken—ki bu uygulama hala devam ediyor—siyasetçilerin ücretsiz kitap, süt dağıtmakla övünmelerini eleştirmişimdir hep. Fakat bu övündükleri şeylerden siyasi kazanç aparmakta bir mahzur görmedikleri biliniyor. Beş ay geçtikten sonra hala fen ve sosyal kitapları öğrencilerin elinde değil, bu eksikliğin siyasi sorumluluğunu üstlenmekte aynı acarlığı gösterecekleri ise şüpheli...

Sadece iktidara söylenmenin de yararı yok. Muhalefette bu durumun farkında kimse yok mudur? Çocukların eğitiminden daha öncelikli konuları mı var? Şimdi referandum sürecindeler diyelim, referandum sürecinde değilken de bu konuları konuşup tartışan olmadı, iktidara bunun nedenini sormak akıllarına gelmedi.

Veliler arasında taş duvarın arkasını görenler vardır mutlaka... Burunlarının dibinde yaşanan sıkıntıları aynı netlikte görebildikleri şüpheli.

Hepimizde bir hipermetropi hali var farkında mısınız?

KUYU...

İstanbul'da kuyuya düşen bir köpek Türkiye'nin bir anda sevgilisi oldu.

Bu durumu, Türk insanının bir garipliği olarak görmek gerek. Zira özellikle referandum sürecinde kullanılan söylemlerin, kimi yerlerde farklı görüşte olanların birbirine davranışlarına, yükselen şiddet eğilimini yalancı çıkarıyor bu olgu. Etrafımızda savaş, terör çemberine, buralarda yaşanan acılara körelen yürekler nasıl oldu da bu küçük yaratık için anında yumuşayıverdi?

İnsan acaba içimizdeki nefret, öfke veya başka her türlü olumsuz duyguları inkar edebilmek için böyle ufak güzelliklerin yanında yöresinde konumlanma ihtiyacı duyuyor olabilir miyiz diye sormadan edemiyor.

Yine de ortada kurtarılan bir can var, bunun sevincini doya doya yaşayanlar varken, altında başka şeyler aramak, sosyal psikoloji yorumu yapacağım diye insanların tadını kaçırmak doğru değil.

Kurtarma operasyonu başarıya ulaştı ya... Önemli olan o.