Bugün Erdemir ve Ereğli, hasbelkader yan yana yaşamaya mecbur kalmış, farklı sosyal yapılardan gelme komşulara benziyor. Selam yok sabah yok...

Yetmişli, seksenli, doksanlı, hatta ikibinli yılların büyük bölümünde etle tırnak gibi olan bu iki yapı, nasıl olup da birbirinden bu şekilde ayrıldı?

Elbette ki rastgele bir süreç değil. Ereğli Erdemir sevdasından vazgeçmeyi hiç istemedi. İlişkiyi sona erdiren Erdemir'in kendisi oldu.

***

Bu konuda yaklaşık üç yıl önce 4 Haziran 2013'te bugünlere ışık tutan bir yazı yazmışım. Şöyle diyor:

"Erdemir, bundan sonra profesyonel spor faaliyetlerini desteklemeyeceğini açıkladı. Eğer bu karar yeniden gözden geçirilmezse, Beko Basketbol Ligi'nde mücadele eden Erdemirspor, Ereğli'nin mazisindeki bir nostalji nesnesi olacak(...)

Kar zarar hesabını muhtemelen şirket yönetimi herkesten iyi yapıyordur. Ancak ilçe kamuoyu açısından Erdemirspor, maddi boyutta değerlendirilmesi mümkün olmayan bazı anlamlara da sahipti.

Erdemir özelleştirildikten sonra, kamuoyunun kent sınırları dahilinde bu büyük şirketin varlığının gururunu yaşamasını sağlayan son kaleydi Erdemirspor. Bundan Erdemir'de çalışanlar bir yana bırakılırsa, Ereğli halkının Erdemir ile ortak paydasının önemli bir kayba uğradığı sonucu ortaya çıkıyor(...)

Ereğli bir sahil kasabasıyken, Erdemir Türkiye'nin dört bir yanından insanları çekerek, daha önce aynı çekimi yaratan maden ocaklarının başaramadığını başardı. Kentle sembiyotik bir ilişki oluşturdu. Bu ilişki sadece lokalcilik temeline dayalı olmayan yeni bir 'Ereğlili' kavramı oluşmasına vesile oldu.

Yakın zamana kadar bu Ereğlili tipi, şehir dışına çıktığında kentinin meziyetlerini gurur duyarak anlatan, hayranlığının paylaşılmasını talep eden bir üsluba sahipti(...)Ereğli ve Erdemir özellikle son on yıllık süreçte bu sembiyoz ilişkisini yitirmeye başladı. Ereğlili ve Erdemirli o kadar fazla ortak paydaya sahip değil.(...)

Dokunamadığınızı hissedemezsiniz.

Erdemir ve Ereğli birbirine eskisi kadar dokunamıyor, birbirini hissedemiyor.

Bunun içindir ki Ereğlililer şirketin kapısında mütekabiliyet esasına dayalı olmayan ütopik talepleri dile getiriyor. Bu yüzden içki sofrasında 'Ereğli nasıl kurtulur' sorusunun cevabının büyük ölçüde 'Erdemir yönetiminin hizaya gelmesi'ne bağlı olduğu hezeyanları konuşuluyor (...) Erdemirspor kamusal alanda Ereğlililerin Erdemir'i hissettiği son bağlantı noktasıydı. Şirketin kulübün kapatılmasından ekonomik kazancı ne olursa olsun, iletişimsel eylem olarak bakıldığında, kurumsal varlığını Ereğli'den dışlaması anlamına gelen bu karar yanlış.

Şu an için şirket Ereğlili ile bir bağ kurma ihtiyacı içinde olmayabilir. Fakat bir gün mutlaka bu bağın eksikliği hissedilecek. Bu bağın yeninden kurulmasının maliyeti ise muhtemelen Erdemirspor'u yaşatma maliyetini aşacaktır."

***

Üç yıl önce, kent ve şirket göbek bağını koparma aşamasındayken yazılmış bir yazıydı bu. Maalesef öngörülen her şey bugün hayatın gerçekleri halini aldı.

Artık kent yaşamının önemli bir aktörü değil, onu ötekileştiren, her şeyi kar zarar hesabıyla halletmeye çalışan, artık Ereğli'yi kimliğinin bir parçası olarak kabul etmeyen, aksaklıkları düzeltmek yerine açığa çıkmaması için iletişim kanallarını tıkamayı tercih eden vurdumduymaz, duygusuz bir şirket var yanıbaşımızda.

Üç yıl önce, yeniden bağ kurmanın maliyetinin Erdemirspor'u yaşatmanın maliyetini aşabileceğini yazmışım. Bugün bu konuyu yeniden yorumlamak için ne denilebilir? Kimi zaman kar etmek istersiniz ama bu isteğinizin sizi soktuğu yol, tam tersi bir hedefe sürükler ya... Aynı şekilde gelecekte Erdemir'in Ereğli karşısında aldığı pozisyonun sancılarını yaşayacağına hiç şüphe yok.