Elinizde memleket meseleleriyle ilgili bir dosya var. İçinde sorunu tanımlayan, doğru teşhisleri içeren bilgiler var. Meselenin çözümüyle ilgili öneriler, hatta projeler var.

Fakat siyasi desteğe ihtiyacınız var. Ankara'ya gideceksiniz, TBMM'de iktidar partisinin milletvekillerine vereceksiniz. En azından eskiden doğru yöntemler arasında böyle bir uygulama da vardı.

Fakat son bir aydır köprünün altından çok sular aktı. Artık bu yöntem doğru yöntemlerden sayılmasa gerek.

Zira yeni sistemde bakanlar meclis dışından, milletvekillerinin denetimine tabi olmayan kişiler arasından belirlendi. Bakanların meclise bilgi vermesi filan gerekmiyor. Bakanlar adeta bir nevi bürokrat gibi çalışıyor. Belki bakanların kendisi bile bir problemin çözümü için kullanması gereken inisiyatifin sınırlarını tam olarak bilemiyor daha.

Eskiden olsa, meclis çalışmalarında omuz omuza görev yaptığı milletvekillerini kırmamak için bir iki bürokrata talimat verebiliyordu bakan bey. Fakat şimdi kendisi de atanmış olduğundan, milletvekillerinin taleplerine mi öncelik verecek, Cumhurbaşkanlığının kendi görev alanına giren politikalarını mı uygulayacak, yoksa yönettiği bakanlığa kendi kimliği mi damga vuracak?

Bilen varsa beri gelsin.

***

Şu elinizdeki dosya var ya...

Onu bir bakanlığın danışma bürosuna verdiğinizde güven içinde işleme konulacağına emin olsanız, bakanla karşılıklı oturup çay içmenize gerek olmazdı ama maalesef bizim memlekette işler hiç böyle olmamıştır. Zira bakanlık bürokrasileri nadiren bakandan gelmeyen talimatlar konusunda sorumluluk alırlar.

Şimdi diyelim ki bakanla görüşmeyi başardınız. Bakan bey size mültefit davrandı, projenizi övdü ve mutlaka hayata geçmesi gerektiğini söyleyerek sizi kapıdan uğurladı. Eskiden olsa projenizin hiç değilse bir müsteşara havale edileceğini biliyordunuz. Bugünlerde bu kadarından bile emin olmak kolay değil, zira işlerin nasıl yürüdüğü konusunda kamu bürokrasisinde bile bir tereddüt var muhtemelen. Kimse bir geçiş döneminde yanlış bir imzanın kurbanı olmak istemeyecektir haliyle.

Ama bakana verdiğiniz dosyanın gereğinin yapılmayacağını söylemek de meseleye olumsuz yönünden bakmak olur. Belki de bakan bey kendi inisiyatifiyle meseleye ağırlığını koyup işi halleder diye düşünmek daha doğrudur diye düşünürsünüz. Sonra kapıdan kovsanız bacadan giren bir soru gelir akla: Bir bakanlığa bir ay, bir hafta, bir gün içinde sizinkiyle aynı kalitede kaç tane dosya sunulur acaba?

Bunların akıbeti ne olur?

***

İşin bir yolu daha var. Doğruca saraya gidip Cumhurbaşkanıyla görüşmenin yolunu aramak. Çoğu zaman nafile bir çaba olacaktır bu. Büyük ihtimalle ele geçecek en büyük netice Cumhurbaşkanı Başdanışmanlarından biri ile görüşmek olacaktır. Başdanışmanlar ciddi kişilerdir. Olumlu veya olumsuz, dosyanızın geçirdiği evreler konusunda bilgi verirler.

Fakat ya daha önce bakanlığa gittiyseniz. Bu kez de aynı iş için külliyeye giderek bakan beyin çözüm konusunda atacağı adımlara gölge düşürmüş olmaz mısınız? Koskoca bakan, 'Bana geldin, halledeceğiz dedik, bir de ne diye külliyeye gidiyorsun' deyip gönül koyarsa ne olacak? Bakanlığa verdiğiniz dosyadan elde edilecek yarar, sırf bakanın gönül koyması yüzünden olmazsa ne olacak? Hadi bakan bey 'memleket meselesi' diyerekten işe sahip çıkmaya devam etti, daha sonra başka bir dosyayla siz veya memleketinizden başka bir heyet bakan beyin huzuruna çıktığında, makamda oturan Bakan Bey önceki kabalığınızı hatırlayarak projeyi yana koyup, her söylediğinize kafa sallayarak, yerinden kalkmadan kapıdan uğurlarsa ne olacak?

Siz siz olun, eğer Ankara'ya götürecek projeniz varsa, önce bu işin hangi seviyede çözüleceğini etüt edin de gidin. Büyük meseleleri memura, küçük meseleleri en üst makamlara götürmeyin. Bir de verdiğiniz işi takip için daha üstten takip etmeye çalışarak memlekete hizmet edenlerin huzurunu kaçırmayın derim ben...

Belki de önce başkasının dosya götürüp başına neler geldiğini görmek en iyisidir!