Zonguldak'ın-özelde de Ereğli'nin-durumu, Türk insanının engin zekası ve girişimciliğinin ürettiği "Doğan görünümlü Şahin" metaforu ile özetlenebilir.

Şahin otomobiller çıktıktan sonra tamponları, farları ve otomatik camları ile farklılaşan Doğan otomobiller ortaya çıktı. Parasına kıyan meraklılar şahin otomobillerin tamponlarını, farlarını değiştirdi, dışarıdan Doğan gibi görünen şahin otomobiller ortaya çıktı.

Zonguldak göç veriyor, köyler boşalıyor, her geçen gün birkaç işyeri kapanıyor, kapanması beklenenler hakkında dedikodular ayyuka çıkıyor. Demografik yapısını korumak için yeni yatırımlara ihtiyaç var. Problem Zonguldak'ın genelini etkiliyor. Özel sektör çalışanlarının azalışı güç bela ayakta duran esnafı da olumsuz etkiliyor derken iş iyice rayından çıkmış vaziyette... Kredi borçlarında ülke birincisi olmuş bir vilayetten söz ediyoruz.

Öte yandan AK Parti Zonguldak Milletvekili Hüseyin Özbakır'ın Erdemir'e yönelik sözleri ciddi bir paradoksu ortaya koyuyor. Özbakır'ın ifadelerinden Zonguldak'ın, yukarıda 'Doğan görünümlü Şahin' metaforuyla ifade edilebilecek iki yüzü olduğunu algılıyoruz.

***

"Erdemir bizi mahvetti arkadaşlar. Çok zengin görünüyoruz. Önümüzü tıkıyor bu. 81 vilayette 29'uncuyuz. Bu inanılmaz."

Bu sözler kelimesi kelimesine Milletvekili Hüseyin Özbakır'ın şahsına ait. Yüz kişi önünde, bir sürü kamera karşısında edilmiş laflar. Ekleme yok, çıkarma yok.

Buradan değişik sonuçlar ortaya çıkıyor.

Ereğli'de Erdemir'in sağladığı bir zenginlik var. Tersinden bakıldığında bu aynı zamanda Erdemir olmadan Ereğli ekonomisinin sıradan bir sahil kasabasının ötesine geçmediğini de ifade ediyor.

Erdemir sayesinde Zonguldak il genelinde kişi başına düşen milli gelir yüksek gözüküyor. Ödenen vergi yüksek, dolayısıyla Zonguldak zengin bir il olarak gözüküyor.

Bu denli zengin bir yere teşvik isteyen siyasiler, her girişimde bu duvara tosluyor. Ortalama geliri Zonguldak'ın yarısı düzeyinde olan iller varken, Zonguldak'a teşvik verilmesini açıklamak kolay iş değil.

Ancak göç işi şaka değil. Erdemir dışındaki toplum kesimlerinin ortalamada yakalanan seviyenin çok altında standartlarla yaşamını sürdürmeye çalıştığını bilmeyen yok.

Burada asıl sorgulanması gereken Erdemir'in bu tablodan üstüne ne ölçüde sorumluluk aldığıdır. Yoksa tınmıyor mudur?

***

Öte yandan burada Özbakır için de bir eleştiri var.

Seçimden evvel Özbakır Zonguldak'ın esas kurtuluşunun teşvikte bir üst seviyeye çıkarılmasında olduğunu öne sürdü. Bunun için sonuna kadar mücadele edeceğini söyledi.

Özbakır şu anda iki dönemdir vekillik yapıyor. Ama bu iki dönemdeki TBMM tecrübesi bir yıl etmiyor. Bu da tipik bir Doğan görünümlü Şahin olayı aslında. Ama üstünde durmayalım bunun. Daha bir yıl geçmeden seçim meydanlarında verdiği sözlerin neden gerçekleşmeyeceğini izah etmeye başladığına göre bu işlerin olacağı falan yok.

Başka türlü olsaydı, engellerle her karşılaştığında, o engeller varken hedefe nasıl ulaşılacağına ilişkin kafa yoruyor olurdu. Ne yapalım? Bu da Zonguldak'ın maküs talihi. Seçim meydanlarında verilen vaatlerin ne ölçüde tutulduğunu sandıkta denetlemezseniz, ilerleme, gelişme, gelecekten artık her ne bekliyorsanız, onun gerçekleşmesi için umut yok demektir.

Bu arada şunu da hatırlatalım. Kimsenin beğenmediği –yahut beğendiği-geçmiş dönemin iktidar partisi vekillerinin hepsinin 'benim eserim' diyebileceği yatırımlar vardır. Fazlı Erdoğan, Ereğli Devlet Hastanesi binasının yenilenmesi işini sahiplenebilir, Devlet Demiryolları Arazisinin ilçeye kazandırılmasını sahiplenebilir. Ercan Candan, bir köprülü kavşak, içme suyu barajları gibi şeylerle anılacak. Bugün kimsenin paylaşamadığı BEÜ Ereğli Kampüsü için en fazla mücadele eden kişiler arasındadır kendisi. Kim ne derse desin, Köksal Toptan'ın BEÜ'nün kuruluşunda büyük emeği vardır.

Yarın bu da benim diyebileceğiniz elle tutulur bir şey var mı ona bakılır...

"Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz" özdeyişindeki gibi...