Yaşanan olayları alt alta koyunca ortaya karamsar bir tablo çıkıyor.

Bunun son örneği, yıllardır Ereğli Eğitim Kampüsü kurulmasını beklediğimiz eski devlet hastanesi alanı ile ilgili yaşananlar...

Ereğli Belediye Başkanı Hüseyin Uysal, kampüs alanı konusunda kararın Ereğli'nin dışında bir "Askeri-politik" bir inisiyatif tarafından belirleneceğini söyledi. Hastane alanı konusunda şimdiye kadar söylenenlerin "Boş" olduğunu gösteren, yetkili bir ağızdan ilk açıklama oldu bu.

İlçedeki üniversite öğrencisi sayısının en az 13 bin olacağını, bu konuda verilmiş sözler olduğunu söyleyenlerin sözlerinin en azından kısa vadede mümkün görülmediğini anladık. Netice itibarıyla kampüs alanını şu andaki statüsünde tutabilirsek şanslıyız.

Daha önce de bu temaya dayalı filmler seyretmiştik.

***

TTK'ya işçi alımı konusunda gördük, seçimden sonra işçi alınacaktı derken, özel sektör esaslı bir çözüm arayışının daha iyi olduğunu söylemeye başladılar.

Erdemir'i özelleştirmeyiz diye sloganlar atıldı, yürüyüşler yapıldı ama neticeyi kabullenmekten başka bir şey kalmadı geriye...

Tersanelerde binlerce işçi işsiz kalırken, çözüm için birçok girişim vaadinde bulunuldu. Döndük dolaştık, konuştuk görüştük bir de baktık ki bir netice yok. Kız istemeye gidip de "Başka kapıya" denilen bir damat adayı gibi ortalıkta kalakalmışız.

Kandilli'de Alacaağzı kömür ocağını işleten özel firma, üretimden çekildiğini açıkladığında, "Girişimlerimiz sürüyor, en kısa zamanda ihaleye çıkılacak" denildi. İhaleler geldi geçti ama sonuç itibarıyla ocak atıl, işçiler işsiz kaldı. Artık burası için yapılacak ihalelerden de umut kesilmeye başlandı.

Çaycuma Havaalanında uçuşların başlaması için birçok kez yazıldı çizildi. Bir firma olur dedi, öbür firma uymaz dedi, THY başka şey söyledi, DLH başka şey söyledi. Neticede milyonlarca liralık bir yatırımın gözümüzün önünde heba edilmesini seyretmeye devam ediyoruz. CHP Milletvekili Ünal Demirtaş, konuyu defalarca bakanlığa sordu, tek verilen cevap oldu. Uçuşların başlamasına ilişkin bir arpa boyu bile yol alınamadı.

Çiftçiler fındık rekoltesinin düşük olduğu iki yıl önce, bol bol fındık bulunan bir önceki senenin fiyatına bile satamadı. Geçen sene fındık boldu, talep olmasına rağmen fındık fiyatları istenilen seviyeye gelemedi. Bir baktığınız zaman tek zarar eden üretici... Zira tüccar işini yaptı, alıcı daha düşük fiyattan fındığını aldı.

Geçtiğimiz beş sene içinde, Zonguldak gibi nüfus veren illerden olan Bartın gidişatın önünü kesmiş, yeniden nüfus almaya başlamış. Düzce, beş sene önceki nüfus projeksiyonlarını katlamış, Bolu hızla nüfus almaya devam ediyor. Karabük düzenli olarak nüfus alıyor. Zonguldak Batı Karadeniz'in göç veren tek ili olarak "Parmakla gösterilen", "Biricik" olmaya devam ediyor.

Cumhuriyet tarihi boyunca göç alan Zonguldak, son altı yıldır düzenli olarak nüfus yitiriyor. Nüfus deyince pek anlaşılmıyor ama aslında bunun istihdamda bir daralma olduğu apaçık. Yukarıda anlatılan, başarısızlık serüvenlerinin işlendiği filmlerin yönetmenleri, yapımcılarının tuzu kuru olduğundan, bu işten fazla etkilenmiyor da anlamına geliyor bu.

Velhasıl güzel haberler almaya hasretiz.

***

Ben size söyleyeyim:

Bu süre içinde Ereğli'de, Zonguldak'ta kamusal alana hakim olan kişiler veya anlayışlar temelde aynı kişiler, aynı anlayışlar... Bu noktaya gelinmesinde sorumlu kimdir denilse, öyle kabarık bir liste oluşturmaz.

Bunlar bir problemi ele alırlar, önce "Kesin Çözüm" vaadiyle zaman kazanırlar. Sonra "randevular alıp görüşmeler yapma" noktasına gelirler. Ardından da "Falancanın hatası" diyerek sorumluluğu üstlerinden atıverirler. Yukarıda sayılan tüm olaylarda üç aşağı beş yukarı bu şablona uygun süreçler yaşanmıştır.

Yarın başka bir sıkıntı yaşandığında başka türlü olmasını bekleyecek halimiz yok. Zira bu işleri görenler büyük oranda mevkilerini koruyor. Öyle olmasa bile aynı bakış açısı ve mantalite en ufak bir değişiklik geçirmedi.

Mantalite değişmeden bu süreçlerin farklı bir yöne evrilmesini beklemek ne kadar doğru olur sizce?