Kazan kaynatma ve kazan kaldırma denildiğinde CHP'nin yeri ayrıdır... Kazan işlerinin kitabı CHP'de yazılır.

Her kongre ve kurultay döneminde, son seçimde bir yere aday olamayanlar, aday olup da seçilemeyenler, seçilip de parti içi ilişkiler yüzünden canından bezenler partide pirinç kulplu, bakır gövdeli, kalayları dökülmüş, isten kararmış devasa kazanları kaynatmaya başlar.

Nedense seçim zamanlarında işlemediği halde, kurultay dönemlerinde harekete geçen paslı, hantal dişlilerin kulak tırmalayan gıcırtısı eşliğinde kazan kaldırılır. Son derece rasyonel tipler olan CHP'liler bu dönemde doğalarına aykırı şekilde ajitasyon, hamaset ve acındırmanın dibine vururlar.

Detaylar her zaman değişiktir ama temelde söylenen şey aynıdır...

1-Benim hakkımı yediler... Aslında adaylık benim hakkımdı. Ben aday olsaydım bu sonuçtan çok daha iyisini yapardım. O halde bu kez ben olmalıyım.

2-Ben herkesten daha fazla CHP'liyim. O madrabaz herif CHP'nin kuyusunu kazıyor. CHP'de görev yapmaya benim kadar yakışan kimse yok.

3-En tehlikelisi de bu... Eğer ben seçilmezsem parti tepetaklak gider. Zaten parti o herif ve avanesi yüzünden bugünkü noktaya geldi. Bunlarla bir arada olmamız mümkün değil.

Böyle giderse yandı gülüm keten helva...

***

Bu geçen kurultay-kongre sürecinde de böyleydi, bu dönemde de böyle. Bakmayın bu ifadelerin farklı detaylarla süslenmesine... Temelde söylenen budur! Bu aynı zamanda CHP'lilerin önemli bir ortak paydasını oluşturur.

Böyle dönemlerde yaşanan hararetli tartışmalara bakmayın. CHP'lilerin ortak paydaları bununla sınırlı değil. Öncelikle CHP'liler ideolojik olarak hayli homojen bir gruptur. Cumhuriyet Değerleri ve Sosyal Demokrasi konusunda hiç birinden şüpheye mahal yoktur.

CHP'lilerin bir ideoloji partisi görünümünden şikayeti olmaz. Nitekim, iş siyaset ve ülkenin geleceği olduğunda, başka birçok partinin mensuplarına (hatta kimi zaman kendi genel merkezlerine ) göre çok daha idealist, memleketin iyiliğini kendilerince dert eden insanlardır.

Bunların yanı sıra, CHP'li olmayanları dışlama ve partiye dışarıdan gelenleri astı olarak kabul etme konularında da geniş kabul gören, buna rağmen hiç dile getirilmeyen bir uzlaşı vardır CHP tabanında.

CHP'lilerin ortak paydalarından birini de kendilerinin kültürlü, çağdaş; 'Öteki'lerin (Bu 'öteki' parti dışındaki herkesin yanı sıra, parti içindeki karşıt grup üyelerini de kapsar)cahil ve çağdışı olduğuna yönelik kör inançtır.

Genel Merkez seçimlere yönelik bir yaklaşım geliştirdiğinde, alışıldık ataletin dışına çıkılması gerekiyorsa, bir yandan görüntüyü kurtarmaya çalışılır, bir yandan da kendi aralarında genel merkezin de iyice yoldan çıktığına dair sızlanmalara başlanır.

Parti birini bir makama aday gösterdiğinde, eğer partililer arasında sayısı iyice çoğalan gruplardan birine mensup değilse, o arkadaşın vasıflarını kötülemek de CHP'lilerin çoğunluğunun ortak noktaları arasında sayılabilir. Seçim yenilgilerinden kendisinden başka herkesi sorumlu tutmaları da öyle. Bir açıdan bakıldığında Ana Muhalefet partisinde herkes birer küskündür.

Bir de şu kazan kaynatma ve kazan kaldırma meselesi var...

***

Kendin değişmeyi göze alamıyorsan, senin gibi düşünmeyenlerin değişmesini beklemek doğru bir tutum mudur?

Ereğli'de CHP yine bir ilçe kongresinin eşiğinde... Zonguldak CHP'de yine İl Kongresi için meydan kuruluyor. Yine bir büyük kurultay yaklaşıyor.

Partililerin hepsi, bir sonraki seçimde partiyi iktidara taşıyacak bir değişim süreci beklentisi içinde ama hiç kimsenin bireysel mülahazalar anlamında—bizzat—değişmeye niyeti yok.

Zira aynı kulak tırmalayan gıcırtılar duyuluyor, yine kazanlar kaynıyor, kazanlar kaldırılıyor. Farklı gruplar birbirlerine karşı pozisyon alıyor. Yeni küskünlük gerekçelerinin zemini hazırlanıyor.

Bu da demek oluyor ki CHP cephesinde değişen bir şey yok.