Malum-u aliniz, genel başkanlar siyasetlerini miting meydanlarından televizyon ekranlarına taşıdı ya. Milletvekili adayları geri durur mu?

Onlar da bir yandan demir çarık demir asa köy köy dolaşırken, bir yandan da en fazla çalışan aday olduklarının ispatı gayretine düştü. Elbette bunun ispatı da en iyi şekilde medya üzerinden yapılabilir.

Her siyasinin haberlerinin yapılması için yanında bir medya mensubu gezdirmesi ve basın bültenlerinin yerini konfeksiyon usulü hazır haberlerin alması da bu şekilde gerçekleşti. Laf aramızda, bu işlerden ekmek yiyen arkadaşlar büyük olasılıkla seçimin ilk kazanan grubu arasında yer alıyorlar.

(İkinci grup, siyasi toplantıların yapıldığı otel, lokanta, düğün salonu vs arasında yer alıyor ama bu seçim onların işler kesat. Üçüncü grup ise sadece beş kişi. Seçimde ipi göğüsleyip Ankara yolunu tutacak olan beş milletvekili)

Bu milletvekili yancısı gazeteci arkadaşların bazıları muhtemelen meclisin açılmasından sonra yorganı döşeği denk yapıp Ankara yollarına düşmenin hayalini de kuruyordur. İnşallah Allah hepsinin gönlüne göre verir...

***

Ha. Bu arada sadece kıymete binen milletvekili adaylarının yanında dolanan basın mensupları değil. Genelde protokol sayımında en sona atılan, önüne soğumadan yemek konulması pek adetten olmayan medya mensuplarının geneli bu mevsimlik itibar artışlarından nasibini aldı.

Bugünlerde haber nasılsa bol. Bir siyasi parti olmazsa diğerinin haberini yaparsın, zaten siyasetle ilgilenmek bu seçimde öncekiler kadar getirili de olmadığından kimsenin kimseye eyvallahı yok.

Siyasetçi biraz gecikmeyegörsün, vay haline. "Kardeşim herkesin işi var gücü var. Saat buçukta dediysen buçukta başlayacaksın, senin vaktin değerli olmayabilir ama bizimkini heba etmeye hakkın yok" ile başlayan ve kimi zaman şirazeden çıkan tepkiler gırla gidiyor.

Öyle ya, haber ne kadar medyada çıkarsa, siyasetçinin o kadar karı oluyor. Bu işten medya mensubunun—en azından bu seçimde—çıkarı olmayınca, davulu boynunda tutan medya mensubu tokmağı siyasetçiye kaptırmak istemiyor...

***

Geçtiğimiz seçimde "Ben de nema isterim" deyip de siyasetçiden "Nema da ne? Memleket meselesi için buradayız" cevabını alanların arıza durumu da devam ediyor.

Bu arada başka bir arıza da eften püften gıcıklıklar uydurup, siyasi kariyerine gölge düşüren gazetecilerle kapışmayı kafaya takmış—her partiden—siyasetçilerde ortaya çıktı.

Bu iki tip meslek ve siyaset erbabına fabrika ayarlarına geri dönmeleri için bir reset atılması muhtemelen yararlı olacaktır.

Eğer maazallah koalisyon kurulmaz da üç beş ay sonra yeniden bir seçime gitme gereği iktiza ederse yandı gülüm keten helva...

O zaman yerel siyasetçiler ve yerel gazetecileri köy muhtarı ve ihtiyar heyeti bile ayıramayacak.

***

Buraya kadar anlatılanlardan medya mensuplarının siyasetçiden daha uyanık olduğu gibi bir sonuca vardıysanız bir kez daha düşünün.

Mesela yerel meclislerden birine bir partiden üye seçilmiş bir eleman, başka bir partinin ufkuna yelken açmadan evvel ayrıldığı yerde olabilecek en ağır hasarı açmaya çalışıyor, bunu da kendi saygınlığını sıfırlama pahasına medya üzerinden yapıyor.

Seçime dört gün kala projelerini anlatma konusunda vasatı aşamamış il-ilçe başkanı, basın toplantısı düzenliyor, rakip adayın kusurları üzerinden prim yapmaya çalışıyor.

Vs. vs.

***

Velhasıl at izi it izine karışmış durumda...

İddialı gelecek ama birkaç ay önce "Arızalı, hem de tescilli" diye sözü edilen şahısların, seçim sürecinde en fazla prim yapanlar olduğu söylenebilir.

Zira bu arkadaşlar, normal zamanlarda herkesin yaptığı eleştirileri yaptıklarından kimse tarafından takılmazken, herkesin endazeyle hareket ettiği dönemde züccaciye dükkanına dalan fil gibi hareket etmek gibi bir meziyete sahipler.

Bu da karşı tarafta bu dükkan sahibinin rekabet içine girdiği züccaciyeci komşunun işlerinde bir rahatlama anlamına geliyor.

Kim bilir, belki de işin bu hale gelmesinin asıl nedeni de budur...