Malumunuz 1 Kasım seçimlerine kadar kalan süre bir haftanın da altına indi. Siyasi partilerin çalışmaları ivme kazandı.

Partilerin genel başkanları her biri ayrı televizyon ekranında dizilerle rating yarışına girince, ülkede dizi sektörü kan kaybına uğradı.

Zira televizyon kanalları, bir süredir dizilerin içeriğinden ziyade genel başkanlar ve siyasi haberlerden kalan zamanı neyle dolduralım mantığıyla yayıncılık yapıyor.

Bunu öyle gizli saklı yaptıkları da yok... Bir gazete, kurumsal olarak aynı çatı altında faaliyet gösteren bir televizyonda yapılan yayın için, "Falanca genel başkan dizileri solladı" başlıklı bir haber bile yapılabiliyor örneğin.

Muhtemelen o genel başkandan hazzetmeyen seçmen kitlesi, kendi "büyük başkan"ına yakın televizyon kanalındaki düşük profilli dizilerden birine takılmıştır.

Belki de gelecek seçimde bu kayıp kaçak seyircilere karşı önlem olması için genel başkanları televizyon dizilerinde adalet dağıtan başrol oyuncusu olarak oynadığına da tanık olabiliriz...

Babadan kalma seçim bölgemizdeki milletvekili adaylarını da bu vesileyle dizilerde taksi şoförü, bakkal, dönerci, tesisatçı gibi rollerde görebiliriz bu sayede...

***

Sevgili yurttaşlar!

Azıcık daha dişinizi sıkınız. Asgari ücret yüzde elliye yakın artacak. Uzun yıllar süren çalışma hayatında gün yüzü görmeyen emekliler, bu seçimden sonra hayatlarının ikinci baharını yaşayacak. Gençlere iş, annelere aş, çocuklara şeker, dertlilere deva, borçlulara eda garanti.

Hem de yüzde yüz garanti zira tüm partilerin iktidara gelmeleri halinde çizdikleri yeni ülke resminde bunların hepsi var!

Amma velakin bu işte bir bit yeniği var diye düşünmeden edemiyorum. Zira seçimden sonra yaşayacağımız memleket hakkında anlattıklarına bakıyorum. Geçen seçimden önce söylenenlere, bir önceki seçimde söylenenlere bakıyorum.

Her seçimden sonra 'Yelkenleri atlastan, halatları ibrişimden, direkleri altından' bir ülke beklentisi içine girmişiz. Bu beklentiyi yoksul sofralarımızdaki bir liralık ekmeğin yanına umut katığı etmişiz.

Madem 2 Kasım'da her şey güllük gülistanlık olacak... Madem (bugünkü iktidar da dahil olmak üzere) tüm partilerin heybesinde yarınları yaşanılır kılacak bir şey var, neden 1 Kasım 2015 gününü beklemek zorundayız?

Ne de olsa seçim ilk seçim değil. Bir önceki seçimden, ondan öncekinden falan niye başlamadık bu güzellikleri yaşamaya...

***

Malum seçim yasakları birkaç gündür ali kıran baş kesen... Öyle seçmeni yanıltıcı tahminler yapmak sadece ahlaken yanlış değil artık. Bu çeşit kurnazlıklar, kamu tarafından yasa zoruyla da engelleniyor...

Yine de biraz dikkatle bakınca, tüm partilerin genel başkanlarının tek başlarına iktidar olacağı anlaşılıyor. Allah gönüllerine göre versin. Sadece birine oy verecek olsak da, hiç birini dışlamamak gerek.

Hepsi bu memleketin iyiliğini isteyen, donanımlı, okumuş, temiz aile çocuklarıdır. Kimi zaman haşarılık etseler de, ağızları bozulsa da iyi insanlardır.

Fakat burada da matematik beklentileri bozuyor. Tek başına iktidar olduğunda bir partinin genel başkanı mutlu olacak. Bir sürü mutsuz parti lideri ortaya çıkacak ki bu da yukarıda tarif edilen pembe memleket tablosunda hepimizin aynı anda mesut ve bahtiyar olamaması anlamına gelir.

O zaman varmamız gereken netice ortada... Tüm partilerin aynı anda iktidar olması mümkün olmayacağına göre, en makul çözüm mümkün olan en fazla sayıda partinin koalisyon kurmasıdır. Siyaset erbabı arasında en az mutsuzluk bu şekilde yaşanır.

Bu konunun yerelde çözümü nasıl olur bilemiyorum. Zira beş milletvekilini beş partiye bölüştürdüğümüzde beş partinin de mutlu olacağını söylemek zor. Geçen seçimde vekil çıkaramayanlar dışında hiçbir parti bundan mutlu olmaz.

Burada da belki en rasyonel çözüm, bir seçim önceki neticeyi fazla kurcalamamaktan geçiyor olabilir. Bunun dahi herhangi bir partide memnuniyet yaratacağından şüpheliyim. Bu durumda ele tek geçen, bir önceki seçimin memnuniyetsizlik seviyesinde artış yaşanmaması olacaktır.

Neyse bunda da dişimizi sıkalım... Ne de olsa bir hafta çabuk gelir geçer...