Her yıl Ahilik ve Kültür Haftası kutlanmaktadır. Bu kutlamaların gayesi halkımızı ve özellikle esnaf ve sanatkarları ticaret ahlakı yönünden daha olgun bir düzeye çıkarmaktır. Ancak bütün bu kutlamalara karşın hala halkımız sanatkar ve esnafın alışveriş konusunda dürüst davranmadığından, sanatkar ve esnafımız da müşterilerce dolandırıldığından şikayet etmektedirler. Acaba neden?

         Şunu hemen ifade edelim ki kutlanan bir kurum veya akım ne kadar üstün özelliklere sahip olursa olsun kutlarken onun kurallarına ve ona kaynaklık eden temel kurallara saygı gösterilmez ise onun sağladığı üstün meziyetlere ulaşılamaz. Özellikle kaynağı İslam olan bir kurumu kutlar veya anarken İslam’ın yasak ettiği hallere yer verilirse Allah’ın rızasının dışına çıkılacağı için sonuçtan bir hayır çıkmayacağı gibi daha kötü hallere de düşülebilir.

         Ahilik fütüvvet anlayışının gelişmesiyle ortaya çıkan, sanat ve ticaret hayatına dürüstlük ve dolayısıyla huzur getiren bir kurum ve akımın adıdır. Fütüvvetin kaynağı da İslam’dır. Nitekim Kur’an-ı Kerim’in Yusuf suresinin 62. ayetinde Hz. Yusuf’un gençlerine: “Onların getirdikleri bedelleri yüklerinin içine koyun; umulur ki ailelerine gittikleri zaman dönüp tekrar gelirler” dediği bildirilirken kullanılan -fityan- kelimesi, Kehif suresinde Musa Peygamberin “ O gencine (hizmetçisine): İki denizin birleştiği yere ulaşmadıkça durmayacağım veya uzun süre yürüyeceğim” dediği bildirilen 60. ayette geçen –feta- kelimesi ve yine aynı surenin 13. ayetinde krala karşı mücadele veren dindar bir grup için “Onlar Rablerine inanmış gençlerdi” denilirken kullanılan –fitye- kelimesi “dürüstlük ve mertlik” anlamına gelen FÜTÜVVET kelimesiyle aynı kökten gelmektedir. Nitekim TDV İslam Ansiklopedisi 1. cilt 541. sayfasında “Bütün prensiplerini dinin asıl kaynağından alan Ahiliğin nizamnamelerine –fütüvvetname- adı verilirdi” ifadesi yer almaktadır. Demek oluyor ki ahiliğin kaynağı İslam’dır.

         Öyleyse ahiliği kutlarken İslam’ın yasak ettiği hallerden birine yer vermek hem İslam’a ve hem de fütüvvet ve Ahiliğe saygısızlık ve dolayısıyla da hedeflenen mutlu sonuca engel olur. İşte bu gibi nedenlerle ticaret ve sanat hayatında istenen düzeye ulaşılamıyor. Şu halde kutlanan veya anılan kurum ve akımların kaynaklarına uygun bir hal içinde İslami kıyafetlerle kutlanmaları veya anılmaları gayreti içinde olmalıyız.

         Bu düşüncelerle Ahilik veya Fütüvvet ahlakının tüm halkımız, sanatkarlarımız ve esnafımızca yaşanmasını temenni ve niyaz ederim.