Yıl 1976. Babamı kaybedeli bir yıl olmuş. Annem, 26 yaşında 2 çocuk ile babamdan devraldığı Kaneri ağzındaki tekel büfesini işletiyor, Kaneri ağzının tekelci Sevim Ablası oluvermiş. Okul çıkışı annemin yanına dükkana uğruyorum. İlk soru Babanın mezarına uğradın mı? Bir, iki, üç derken o ay bir kere uğruyorum işte mezarlığa.

Mezarlık o zamanlar şimdiki gibi değil harap halde, yollar çamur içinde ne bakan var ne uğraşan. Mezar yaptırıyorsunuz çocukların oyun alanı olmadığından mezarlıktaki meyve ağaçlarını taşlarken kırı veriyorlar mezarları. Çoktur elimde beyaz çimento mala mezarlıkta mezar onardığım. Selvi ağacı eğri büyümesin diye çamaşır ipi ile diğer ağaçlara bağladığım, bir iki gün sonra gittiğimde o çamaşır ipinin çalındığını gördüğüm ve yeniden bağladığım.

O zamanlardan gelen alışkanlık haftada bir, iki gün illaki uğrarım mezarlığa.15 Şubat 2020 Annemi kaybettik şimdi daha çok uğruyorum ama pandemi dönemine gidemedik mezarlığa, sağ olsun belediyemiz sahip çıktı. Ramazan bayramından önce mezarlığı mis gibi çiçekler ile donattı. Kurban bayramında da bakımını yaptı.

Şimdi gidin mezarlığa, bir tane çiçek kalmadı. Çiçek ektik ama sulamayı unuttuk. Çiçekler kurudu, öldü.

Aynı olay Ereğli kurtuluş kutlamalarında oldu. Dünya kadar havai fişek atıldı. Dur yapmayın, kuşlar ölüyor, havaya Erdemir’in yaydığı zehirli gazlar yetmiyor gibi gaz yayılıyor, evcil hayvanların büyük çoğunluğu bu kutlamalardaki patlamalar yüzünden evden kaçıyor dedik. Anlayan olmadı. Hendek’te havai fişek faciası yaşandı belediyeden açıklama artık kutlamalarda havai fişek gösterisi yapmayacağız.

Ders almamamız için ölümlü bir olay olması gerekiyor. Olaylar arasında neden-sonuç ilişkisini tam kuramıyoruz zannedersem, bizler için görüntü ön plana çıkıyor.

Çiçekler ekildi mi? Güzel durdu mu? Tamam.

Havai fişekler atıldı mı? Bol ışık çıktı mı? Tamam.

Seneye Mezarlığa çiçek eker, sularız artık.

Avrupa’nın ünlü sözü gibi, ''Türk gibi başla, Alman gibi sürdür, İngiliz gibi bitir.'' İngilizler soğukkanlıdır mutlaka sonuca ulaşırlar, Almanlar çok disiplinli bir şekilde işi sürdürürler, Türkler ise işe hızlı başlarlar.

Türk gibi başlamıştık işe, diğerlerinin yapması gerekiyor artık herhalde.

Gelelim Mezarlığa; Ben haftada bir, iki uğradığım için mezarlığa, dolduruyorum bidonları doğru çiçekleri sulamaya ama yolda giderken şu Ziya Gül hocamın mezarı, şu Harun abi, Mehmet Babaöz, Feyiz Makaracı derken bizim mezarlara kadar su bitiyor hadi dön yeniden su doldur.

Kim mi bu şahsiyetler; Mehmet Babaöz; namı diğer Maça muhasebe, Ereğlide ne kadar muhasebeci varsa yanında yetişmiş, bol pantolon, bol ceket ile uzaktan görseniz ya bu elbisenin içinde insan var mı diye düşüneceğiniz bir kıyafet ile, bir çok

insana ekmek kapısı açmış Ereğli’nin muhasebecisi. Feyiz Makaracı ise facebook instagramın olmadığı, insanların ortak arkadaşlarını ancak aile oturmalarında fotoğrafların biriktirildiği aile albümlerine bakarak bulunduğu, albümlerinin ilk sayfasındaki yeşil çam filmlerinden fırlamış gelmiş, yakışıklılığı ve tebessümü ile dikkat çeken Ereğlide bir çok aileyi evliliğini gerçekleştirmiş Ereğli’nin nikah memuru.

Mezar taşlarında şu yazıyor; Feyiz Makaracı; Unutulanlar, Unutanları, Asla Unutmazlar;

Mehmet Babaöz - Maça; Cennet; Öldükten sonra birilerinin kalplerinde yaşamaktır.

Kalın sağlıcakla.