• 

Sevgili okurlarım geçen hafta ÖZEL EĞİTİM konusuna başlarken yazımın ilk paragrafı teknik bir hatadan dolayı gazateye gönderilmeyince ; eksikliği bende yayınlanmış metini görünce anladım. Yazı sadece teknik tanımlarla size ulaşınca sanırım biraz garipsediniz. Birkaç hafta boyunca sizlerle akranlarına göre bir eksiği olan çocuklarımızın bu eksiklerinin EĞİTİM boyutunu ele almak istiyorum.

Anne Baba olarak çocuklarımızdaki engeli ne kadar erken fark edersek , bu engelin yarattığı sorunları da o kadar önce gidermeye başlayabiliriz demektir. Bu farkındalık engelin türüne göre doğumdan hemen sonra olabileceği gibi okul hayatının herhangi döneminde de olabilir. Bazı anne ve babalar çocuklarındaki engeli kabullenmez, böyle bir eksiğin aileye yakışmayacağını düşünür ve bu engeli inkar yolunu seçerler. Bu durumda ise akranlarından geride olan çocuğumuzun bu durumunu düzeltecek tedbirlerin alınmasını geciktirir.

Engelin fark edilmesinde ilk sorumluluk anne ve babanındır. Çoğu zaman ise bu sorumluluk ÖĞRETMENE kadar beklemektedir.

Bu yüzden çocuklarımızda ki eksikleri inkar etmenin , yok saymanın yerine aşağıda saydığımız özellikleri görüyorsak bir an önce uzmanından tıbbi ve eğitim desteği almakta fayda vardır.Bu özellikleri ANNE –BABA – yada ÖĞRETMENLERİN dikkatle irdelemesi gerekir.

ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÖĞRENCİLERİN GENEL ÖZELLİKLERİ

- Normal yaşıtlarına göre daha geç ve güç öğrenirler.

- Akademik becerilerde yaşıtlarından belirgin bir gerilik gösterirler.

- Sorulan soruları anlamakta ya da cevaplamakta zorlanırlar.

- Dikkatleri dağınık ve kısa sürelidir.

- Öğrendiklerini çabuk unuturlar.

- Her işte başkalarına bağlı olmayı ve uymayı tercih ederler.

- Oyunlarda kendinden küçüklerle oynar.

- Soyut şeyleri anlamakta zorluk çekebilirler.

- Geç öğrenir, genelleme yapamayabilir.

- Bilgileri transfer ederken zorlanabilir.

- Kendine güveni azdır.

- Oyun ve toplum kurallarına uymakta zorluk çeker.

- İlgileri sık sık değişir.

- Konuşma bozuklukları oldukça yaygındır.

- Sosyal kavramları öğrenmede grup etkinliklerine katılma ve kurallarına uymada güçlük çekerler.

- Bağımsız hareket edemezler ve sabırsızdırlar.

Peki bunları fark ettik sonra ne yapacağız? Tabiî ki bundan sonra ki amacımız çocuklarımızı akranlarına en yakın hale nasıl getiririz olmalıdır. Bu da bir taraftan tıbbi şekilde eksiğe TANI koyarken ,EĞİTİM boyutunda da Rehber Öğretmenlerle ,RAM lardan (Rehberlik ve Araştırma Merkezi) ve REHABİLİTASYON MERKEZLERİNDEN eğitim desteği almak gerekmektedir. Tüm bu anlattıklarımız ekonomik yönden ailenin bütçesine bir yük getirmemekte tüm giderler DEVLET tarafından karşılanmaktadır.