"Başarı ve kâr"ın her şey demek olduğu günümüz dünyasında hatırlanmak zor, unutulmak kolaydır. Birçok önemli isim gelip geçmiş, ayrılışlarının ardından her geçen gün unutuluşa bir adım daha yaklaşmışlardır. Zira "Gözden ırak olan gönülden ırak olur"muş.

Ancak bu söz herkes için geçerli değildir. Kimi insanlar vardır ki, yokluklarında eksiklikleri daha da belli olur.  Her daim özlenir, sevgi dolu iç çekişleriyle hatırlanırlar. Ereğli'de "Eğitim Dede", "İzmirlioğlu" isimleriyle tanınan Hacı Hüseyin İbrahim İzmirli bunlardan biridir.

Ereğli tarihinin en önemli hayırseverleri arasında şüphesiz ilk sıradaki İbrahim İzmirli'nun  fiziki varlığının ebediyete intikalinin  üstünden 1 yıl geçti.  İzmirli'nin anısı, aradan geçen bir yıla rağmen her zamankinden daha taze, yaktığı ışıklar her geçen gün daha parlak yanıyor. Çünkü adını, emeğini taşıyan okullarda bugün binlerce öğrenci eğitimlerini sürdürüyor. 

En önemli özelliği, büyük işler başarmış bir insan olarak değil;  sadece Hacı İbrahim İzmirli olarak, Eski Ereğli'yi yansıtan mütevazı bir dükkanda mütevazı bir esnaf olarak yaşamasıdır.  Belki bu tevazu, İzmirli'nin bıraktığı en önemli insanlık dersidir.

Onu bu denli unutulmaz kılan da budur.

**

9 Şubat 2015'te İzmirli'nin vefatının ardından şunları yazmıştım:

"Karanlıktan şikayet edeceğine bir mum yak da etraf aydınlansın derler...

Bu söz herkesten çok bizim toplumumuz için anlamlı. Zira genellikle kolay olanı tercih edip olumsuzluklardan sürekli şikayet ederiz de  onları düzeltmek için elini taşın altına koymak gerektiğinde yapılması gerekenleri başkalarından bekleriz.

Yoldaki çukurlardan şikayet ederiz, belediyeye bir dilekçe yazmaya üşeniriz. Devrilen bir çöp kovasına bakıp hayıflanırız ama onu kaldırmaktan geri kalırız. Eğitim düzeyinin geriliğinden dem vurmayı, eğitim politikalarını eleştirmeyi severiz ama bu konuda toplumun tüm üyeleri kadar, bizim de üstümüze düşenleri yapmaktan geri dururuz.

Yine de dünya, bu genel bakış açısının kolaycılığına kendisini kaptırmayıp, daha mutlu bir dünya özlemini hayata geçirmek için emek verip, ter dökenlerin omuzlarında güzelleşiyor.

Ne mutlu ki böyle insanlar hep olmuştur.

İbrahim İzmirli gibi...

...

Mektep medrese görmüş, çok şey bildiği kuruntusu içinde eylemden çok retorik eleştirilerle var olmaya çalışanlar ile İbrahim İzmirli arasındaki fark, yüzen bir gemi ile yüzmeyen bir gemi arasındaki farka benzer.

Eğer bir gemi yüzüyorsa, onun bordasının boyası, küpeştesinin cilası, prova süsünün ne olduğunun fazla önemi yoktur. Deryayı aşacağını bilmek yeterlidir bu geminin.

Halbuki yüzmeyen bir gemiyi ne kadar boyarsanız boyayın, ne kadar süslerseniz süsleyin, üstüne nasıl özlü sözler yazarsanız yasın, gün gelip  o geminin yüzmediği gerçeğiyle karşı karşıya kalırsınız.

İşte küçücük bir dükkânın içinde, bir ahinin samimi duasıyla ticaretini yaparak bir dünya tasavvuru kuran İbrahim İzmirli, gerçekten de hayat gemisinin nasıl yüzdüğünü bilen, yaptıkları söylediklerinin çok önünde giden biriydi.

Kimse ona 'Bir mum yak dede' demedi; ışığa ihtiyaç olacağını, dahası bunun için cebinden bir kibrit çıkarması gerektiğini biliyordu İbrahim İzmirli."

***

Bugün, İbrahim İzmirli'nin deryaya saldığı gemiler yüzmeye devam ediyor. Okullarında binlerce öğrenci eğitimlerini sürdürüyor.   Ancak Sadece okulları değil "Eğitim Dede" için hayatı anlatan.

Tüm yaptıklarına rağmen korumayı başardığı tevazuu ile hepimizi gerçekten neyin geçici, neyin ebedi olduğu konusunda eğitmeyi sürdürüyor. "Ben verdikçe Allah da bana verdi" düsturuyla gerçek kazancın ne olduğunu hala dünya aleme anlatmaya devam ediyor.

Merhum İbrahim İzmirli'yi,  ebediyete intikalinin birinci yıldönümünde rahmet ve özlemle anıyorum. Nur içinde yat Eğitim Dede...