CHP 35. Olağan Büyük Kurultay'da görevdeki genel başkan Kemal Kılıçdaroğlu'nun, yeniden seçilmesi bekleniyordu. Zira rakip adaylar daha önce de Olağanüstü Kurultay için delegelere gitmiş, istediklerini bulamamışlardı.

Muhaliflerinin seçim yenilgilerinin ardından iyice yüklendiği bir ortamda kongre sürecini yürüten Genel Başkanı, CHP içinde rakipsiz olduğunu kanıtladı. Ancak bu durum Kılıçdaroğlu açısından dikensiz gül bahçesi anlamına gelmiyor.

Çünkü (Özellikle CHP'de)Kurultay dönemleri aynı zamanda parti içindeki gruplaşmaları kristalize eden bir katalizör niteliği taşır. Kılıçdaroğlu'nun geçerli oyların tamamını alarak genel başkanlığa yeniden seçilmesi parti tabanında farklı şekillerde yankılandı.

Bu yorumların hepsi negatif... Kılıçdaroğlu'nun uluslararası bir proje olduğunu ifade ederek eleştiriyorlar, AK Parti'nin iktidarının bu koşullarda devam edeceğini söylüyorlar. Genel Başkanın kendilerine özel gündemi olan "Hainlerin" ağzıyla konuştuğunu söylüyorlar.

Sosyal medyadaki haberlere yapılan yorumların hepsinde Kılıçdaroğlu'nun yeniden seçilmesinin parti için hayırlı olmadığı görüşünü paylaşıyor.

Kimse "Kurultayı kazandı, helal olsun" demiyor!

***

CHP içindeki ulusalcı grup, Kılıçdaroğlu'nun göreve gelmesinin CHP'nin direncinin kırılmasını isteyen uluslararası bir projeye bağlıyor. Kılıçdaroğlu'nun ulusalcı çizgiden ayrıldığı eleştirilerine yol açan açıklamaları, Altı Ok'la simgelenen CHP ülküsüne "İhanet" olarak değerlendiriliyor. CHP'nin bu dönemden sonra AK Parti'ye "Koltuk Değneği" olacağı iddiasında bulunuyor.

Başka bir grup, Kılıçdaroğlu'nun seçim yenilgilerinin ardından genel başkanlıkta ısrar edişini eleştiriyor. CHP'nin böyle giderse marjinal bir partiye dönüşeceğini, Kılıçdaroğlu ile partinin oy artışı yapamayacağını öne sürüyor.

CHP içinde mi değil mi bilinmez. Ancak bir grup da CHP Genel Başkanının Kürt sorunu ve terör politikalarına ilişkin yaklaşımını eleştiriyor. CHP'nin devlet eksenli geleneğin yerine çokkültürlülük, sosyal demokrasi gibi kavramları koymasının ardında, "Açılım politikası"na örtülü destek vermesinin yattığını savunuyor.

Hiç biri Kılıçdaroğlu'nun 35. Kurultay zaferinin delegelerin iradesine bağlı olduğu görüşünde değil. Yukarıda yapılan ayarlamalarla sonucun garantilendiğini, bu yapıda CHP içinde muhalif bir hareketin mümkün olmadığını söylüyorlar.

CHP'li eleştirmenler, CHP'nin sabit bir kimlik çerçevesi içinde tüm seçmen kitlelerinin dikkatini çekemeyeceğini gözden kaçırıyor. CHP iktidara gelmek istiyorsa daha önce kendisine oy vermeyen kitlelere de hitap etmek zorunda. Bu da aynı şeyleri söyleyerek olmuyor.

***

Velhasıl CHP dikensiz gül bahçesi değil... Belki tam tersi. Gül bulunmayan diken bahçesi tanımlaması daha uygun bir tanımlama olabilir.

Aslında eleştirilerde gözden kaçan bir şey var. SHP, CHP'ye dönüştükten sonra parti içinde ulusalcı kanat ile sosyal demokrat kanat hep bir güç mücadelesi içinde olmuştur. Partide Baykal'ın genel başkanlığı döneminde hakim olan, Altan Öymen'i hiç seçim geçirmeden siyasetten silen Ulusalcı kanat da iş sandığa geldiğinde bugün olduğundan daha başarılı değildi. CHP ilk kez baraj altına düştüğünde de partide bu grupların hâkimiyeti vardı.

Hatırlanacaktır, Kılıçdaroğlu CHP Genel Başkanı olduğunda, CHP içinde sosyal demokrat vurguların daha da ön plana çıkacağı, bunun da partinin çıtasını yükselteceği beklentisi vardı. Genel Başkanın demokrat vurgularda bulunmaya giriştiği her seferde, en büyük muhalefetin –hatta üstü örtülü tehditlerin—parti dışından değil, parti içinden geldiğini de unutmamak gerek.

Pazar günü yapılan Büyük Kongre de CHP'deki Ulusalcı-Sosyal Demokrat çekişmesinin ana etaplarından biri olarak görülmeli... Bu kongre öncesinde yapılan ilçe ve il kongreleri sürecinde parti tabanı da önemli bir değişim geçirdi. Kongrede ise rakiplerini daha maç başlamadan sahadan silen Kemal Kılıçdaroğlu, manevra alanını daha da genişletmiş oldu.

Gerisini bekleyip göreceğiz...