Yağmurun iyice şiddetlendiği akşam saatlerinde işyerinden çıkınca, aracımı hızla anaforlanan yirmi beş santimlik suyun içinde buldum. Orta boy bir nehir görüntüsündeki yoldan geçerken, suyla oynamanın keyfine vardım.

Yol üzerindeki rögar kapaklarının deliklerinden fışkıran su, normalde sevimsiz görünüşlü bu demir parçalarını bahar aylarında taçyapraklarını yeni açan bir çiçeğe dönüştürüyordu. Sıkıntı yaşandıysa tamamen kendi kabahatimdir. Zira silecekler yağmuru temizleyip doğru düzgün görüş sağlayacak süratle çalışmıyordu, ön camı kurutmak için davranınca, kaloriferin yaz ayarlarında kalmasının kabahatini de başkasına atacak halimiz yok.

Ömer Halisdemir bulvarında ilerlerken, aracın lastiklerinin cam seviyesine kadar yükselttiği suyu izlemek de başka bir keyif. Ömrü boyunca denizde sörf yapmamış biri için suları yarmanın keyfinin nasıl heyecan verici olduğunu tarif etmek çok güç... İnsanların çoğu kendini kapalı alanlara hapsetmeyi tercih etmiş gibi görünüyor. Yine de açık havada, bardaktan boşanırcasına yağan yağmurun altında, sıcak yaz günlerinden sonra doyasıya serinlemenin keyfini süren birkaç kişi görebiliyorsunuz. Bunlar modern çağın bilgeleri olmalı diye geliyor insanın aklına...

Kısa mesafeyi kat edip meskenimizin bulunduğu mıntıkaya park edince, evin yine karşıda kalması bir talihsizlik olarak kabul edilebilirdi. Fakat öyle değil. Zaten arabaya binerken ayakkabılar, çoraplar ve paçalar ıslandığından, biraz daha suda yürümenin bir zararı olmaz. Bu suda yürüme eylemi için münasip bir dere arayıp da bulamayanlar var... Sağolsun belediyemiz bizi bu imkandan mahrum bırakmamış.

Anlayacağınız tek eksiğimiz yüzecek bir yerdi. O da hemen işyerinin ilerisindeki düğün salonunun önünde varmış ama yerini öğrenene kadar iş işten geçmişti.

O kadar da olsun artık.

SOKAKLARA KLİMA İSTEYENLER

Şimdi Salı öğle uykusundan kalkan tembel, kötü niyetli kişiler sosyal medyaya sarılarak, yok o oldu, yok bu oldu diye keyif alabilecekleri durumdan şikayet edecekler. Bunlara bakmamak gerek. Zira hepsi bir iki gün önce, bir deniz kenarına uzanmak dururken, havaların sıcaklığından dem vuruyordu. Lakin hava sıcaklığı nedeniyle politik sonuçlar üretemiyorlardı. Ne yani, belediye sokaklara klima taksın mı diyeceklerdi?

Oysa yağmur öyle mi ya! Kulağına iki damla düşen kendini atacak Nuh'un gemisi aramaya başlayıverir birden. Sanırsın kırk gün kırk gecedir sağanak yağış ve seller altında kalmışlar da tarlaları mahsulleri harap olmuş. Ama hepimiz biliyoruz ki mesele üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek. Öyle olmasa evine, işyerine su dolan kişiler ne diye işe politika karıştırarak "Nerede bu devlet", "Nerede bu belediye" diye söylensin. Kardeşim ev senin değil mi, alaydın önlemini. Demediler mi sana yağmur yağacak, önlem al diye... Kırk yıl önce boş bulduğun yere ev yapacağına, selden korunaklı yerler seçeydin bu işler başına gelmeyecekti.

BELEDİYE NE YAPSAYDI?

Belediye yağmur uyarısını yapmış mı? Yapmış. Kriz merkezini kurmuş mu? Kurmuş. Şikayetlere müdahale için ekip yollamış mı? Yollamış.

Yahu bu belediye sizin öküzünüze höst, tavuğunuza kışt mı dedi ki her başınıza gelen afetten belediyeyi sorumlu tutuyorsunuz? Belediye dediğin, sokaklar müsait olduğu zamanlarda caddelerin temizliğini yapar. Kaldı ki bu yağmur da sokaklarda epey bir temizlenme sağladı. Temizlik işleri müdürlüğü ekiplerinin günlerce çalışsa yapamayacağı bir temizlik çalışması, yağmur sayesinde gerçekleşti.

Sabah baktım hava açık. Sokaklar pırıl pırıl. Yağmurun kirletmesinden endişe ettiğim külüstür aracım bile beklentinin aksine pırıl pırıl olmuş. Kaportası tabii. Yağmur yağmamış olsa böyle bir temizlik için bayağı can sıkıcı bir ücret istenebilirdi. Bundan sıfır masrafla kurtulmuş olduk. Gerçi arabaları suyun altında kalanlar bunu teselli olarak kabul etmezler ama her güzel şeyde o kadar kusur bulunur zaten.

Öküz altında buzağı aramamak lazım.