Bir toplumda rol modeli olmak kolay iş değildir. Sadece güzel sözler söyleyerek elde edilemeyecek bir makamdır bu. Görevlerin yüklediklerini yapanlar değil, insan olmanın gereğini yapanların ulaşabildiği bir itibar aşaması...

Toplumda rol modeli olmak belli açılardan bir babanın evladına örnek olmasına benzer. Ancak bir kişiyi etkilemek başka, çok farklı toplumsal gruplardan, birbirinden çok farklı yaşam felsefesine sahip bireyler tarafından kabul edilebilmek başkadır.

Bu mevkiye erişebilmek için gerçek, insanlık sorunlarına temel bir yaklaşım getiren işler yapmak, herkesi kucaklayan eserler bırakmak gerekir. Herkesin evreni kendi bakış açısından gördüğü, tüm varlığı bundan ibaret zannettiği bir dünyada, tüm bu farklılıklara sahip bireylerin yaşam dünyalarına dokunan eserler bırakmak da kolay değildir hani...

Bu eserlerin sahiplerinin yaptıkları olanaksız gözükse de, bunları yaparlar , ne kadar asıl yapmak istedikleri bu olmasa da, geri kalan tüm biz ufak insanlara ilham kaynağı olurlar.

Bundan tam iki yıl önce, 9 Şubat 2015'te aramızdan ayrılan Ereğli'nin Eğitim Dedesi İbrahim İzmirli, hakiki bir rol modeli olarak aradan geçen yıllardan sonra, bugün bile bize ilham vermeyi sürdürüyor.

***

Bugün, sabah günaydın dediğiniz bir komşunuz size, "İzmirli'de okul etkinliğine gittiğini" söylerse, "Hangisi" deme ihtiyacı duyarsınız. Ereğli'de o denli fazla okul yaptırmıştır ki, alt alta yazıp bunları ezberlemek özel bir çaba ister.

Merhum İzmirli, sağlığında "Ben verdikçe Allah da bana verdi" derdi. Bunu, başarı kar diyalektiğini hayatın ana ekseni yapan batı düşüncesine karşı çıktığından, bilinçli bir eylem olarak değil; içinde Ahi Evran, Mevlana, Yunus'u da barındıran bir kültürü ta benliğinin derinliklerinde hissetmesinden, her insana nasip olmayan doğu cömertliği ve bilgeliğini, nefes almak, beslenmek gibi doğal ihtiyaçları nisabında, tam anlamıyla özümsemesinden ötürü söylüyordu muhtemelen.

Geçen yıl ölümünün birinci yıldönümünde yazarken, merhumun asıl bıraktığı dersin, servet ve zenginliğin kullanımıyla ilgili olmadığını, bunun da önemli olmakla birlikte, tüm yaptıklarına rağmen asıl müfredatının mütevazı kimliğini koruyabilmek olduğunu ifade etmiştim. Kibirle bir köşede oturup, kendi yaptıklarını yapamayanlardan alkış bekledikten sonra, bir okul yapsan ne olur, bin okul yapsan ne olur?

İzmirli'nin tüm yaptıkları, ömrü boyunca Ereğli'nin "İbrahim Amca"sı veya "Eğitim Dede"si dışında bir şey olmayı istemediğini, yaptıklarını övülmek, alkışlanmak, yüceltilmek için yapmadığının ispatıdır adeta...

İşte İbrahim İzmirli bu yüzden değerlidir.

***

İzmirli'nin yaptırdığı çok sayıda okul, onbinlerce öğrencinin eğitim hayatına devamını sağladı. Bölgenin geleceğinde söz sahibi olan öğrencilerin onun yaptırdığı okullardan mezun olması yüksek ihtimal. Bu okulları ilçenin eğitim altyapısından çıkarmış olsanız, bugünlerde sona ermesi için mücadele edilen ikili öğretimden kurtulmak belki uzun yıllar mümkün olamayacaktı.Yani tüm gerçek hayır sahiplerinin eserleri gibi, onun bedensel varlığına bağlı olmadan pozitif değerler üreten birçok yapı bıraktı.

Sadece anahtar teslimi yaptığı okullar değil, yapımına katkıda bulunduğu çok sayıda okulu, ilçelerde kurulmaz denilen Fen Lisesi'ni ilçeye kazandırmaktaki öncü rolünü, o akıl etmese kimbilir ne zaman yapılacak bir huzurevini, camilere yaptığı katkıları, hiç sözünü etmediği, belki hiç kimsenin bilmediği birçok hayır hasenat işini gerçekleştirdi.

Bakan, vekil, belediye başkanı, meclis üyesi falan değildi... Eserlerini bıraktıktan sonra da böyle bir beklenti içine girmedi. Karşısında kendisine övgüler düzülürken bile bu evrenden gelip geçen bir insan, İbrahim İzmirli dışında bir şey olmadığı bilincini hiç yitirmedi. Sağlığında böyleydi İzmirli'nin duruşu...

Bugün, şehrin en büyük meydanındaki en büyük duvara bir resim asılacak olsa, bir tarafta şehrin ortak değerlerini temsilen bir büst konulacak olsa; yılda bir gün coşkuyla hatırlanacak bir değer seçin deseler o olurdu.

Yolunu izi bulunmaz bir yerde, tanımadığınız kişiler nereli olduğunu sorduğunda, bu şehrin gerçek bir sakininin, en fazla gurur duyarak vermesi gereken cevapların başında, "İbrahim İzmirli'nin hemşehrisiyim," gelse gerektir.