Geçen akşam Ereğli’mizden bir değerli sanatçı, bir Yaşar geçti. Sevenleri amfi tiyatroyu doldurdu, şarkılar hep bir ağızdan söylendi. Bizleri 25 sene öncesine götürdü anılarımız teker teker canlandı, o günler geçti gözlerimizin önünden… Sahne de çok güzeldi, samimi bir ortam oluşmuştu, sanki bizden biri gibiydi sahnede, şarkıları birlikte söylendi, hatta bazı şarkılarda sözü seyirci aldı, götürdü. Görüntü yılların öncesinden gelen bir sevgiydi. İşte bu sevgi, halkın ve dinleyenlerin bu sevgisi onu yukarılara taşımış, ona saygın bir “sanatçı” kimliğini de vermişti. Sahne süresince her şey çok güzeldi. Ama sahne bitti sanatçımız kulise geçti ve sonrası…

Kulisin kapısında hayranları beklemeye başladı bazıları yakından görmek belki birkaç güzel söz söylemek, eğer olabilirse bir yerlere de bir küçük imza, bir küçük işaret alabilmek için ordaydılar. Kapıdaki güvenlik görevlisine başlar eğik rica ediyorlardı ama geçit yoktu. Aralarına ben de katıldım, yayın organlarımız için, bu güzel kentimizdeki bu güzel buluşma için birkaç kelime alıp bu satırlara yazmak için. Bir ara görevini tam olarak bilemediğim ama yetkilerle donatılmış olduğu görülen bir “özel görevli” geldi bazı hayranları kulise aldı, ama bazılarını, kapıdaki güvenlik görevlisi bana dönerek sizde katılın gruba deyince bende peşlerine takılarak kulise girdim. Merdivenlerin başında “özel görevli” beni gördü ve ‘seni çağırdık mı’ diyerek beni durdurdu. Diğer hayranlar hala kulis kapında beklerken ben ne haddime girmiştim ki…  Ben “özel görevli” ye basın mensubu olduğumu ve kendisinden konser ve kentimizle ilgili birkaç söz almak olursa bir de imza almak istediğimi belirtince; “özel görevli” ‘ben Belediye Başkanı’nı bile almıyorum basın mensubu olsan ne yazar’ diyerek beni durdurdu. Hışımla dışarı çıktı, güvenlik görevlisi bana dönerek ‘abi bekle sen elbet alır seni’ diyerek beni teselli etti. Birkaç dakika sonra “özel görevli” geldi ve güvenlik görevlisine ‘bu adamı dışarı çıkartın’ talimatını verdi. Bu adam dediği bendim, güvenlik görevlisinin şaşkın ve çaresiz ifadesi eşliğinde dışarı çıktım, kentimiz ve konser hakkında sanatçımızdan bir sözcük alamadan… Demek ki o “özel görevli” kesin bir talimat almıştı ki böyle davranabiliyordu diye düşündüm. Demek ki hayranların ve basının onların gözünde değeri buydu ve böyle yapması için talimat almıştı. Bu davranış doğru mu?

Sanatçıyı sanatçı yapan o yüksek değeri veren halk, bizde halkın sesiyiz, iki kelamı yazarak sanatçıyı daha da yücelteceğimiz kesin. Belki yazdıklarımızda kentimizin de adını geçmesi bizi bir kez daha hatırlatacak tüm memleketimize, Şirin Ereğli’mizi… Bu yazıyı sanatçımız belki de kendisi hiç görmeyecek ama “özel görevli” ye daha da özel görevler verilecek o “özel görevli” işini yapmanın hazzıyla başka yerlere de gidecek, aynı davranacak…

Evet, güzel kentim, sizlere sanatçımızın ağzından birkaç söz yazamadım, yazabildiğim o “özel görevli” nin ağzından; “basın olsan ne yazar”, ey “özel görevli” basın işte bunları yazar, çok yaşa sen Yaşar!

 Doğan YILDIZTAN