Okulların yarı yıl tatili için kapanmasına sayılı günler kaldı. Hafta sonu yarı yıl karneleri verilecek ve sömestr tatili başlayacak. Böylece çocuklar hiç değilse iki hafta için sabah ezanı yola çıkma mecburiyetinden kurtulacak!

Yaz saati uygulamasının sona ermesinin yol açtığı sorunlar, aslında eğitim öğretim saatlerinde yapılacak bir değişiklikle düzeltilebilecek bir meseleyken, inatçı bir kamu yönetimi anlayışı yüzünden Ekim ayının sonundan bu yana çocuklar zifiri karanlıkta okula gitmeye mecbur kaldı.

Aslında ilçede ikili eğitim sona erdirilebilseydi, böyle bir düzenleme yapmaya da gerek yoktu. Siyasilerimiz gelecek eğitim öğretim yılında ikili öğretimi sona erdirebilirse, bunu ballandıra ballandıra anlatacaktır. Fakat bugüne dek bu problemin çözülmemesinin siyasi sorumluluğu kimin diye sormak gerekirse çıt çıkmayacağına kalıbınızı basabilirsiniz.

Siyaset başarısızlık üzerine değil, başarı üzerine bina edilen bir yapıdır olduğundan, başarısızlık daima kimsesiz olduğundan böyledir bu...

***

Malumunuz, hükümetimiz—veya devletimiz, hangisini uygun bulduğunuz size kalmış—dershane eğitimini ortadan kaldırmaya yönelik girişimlerde bulundu. Böylece eğitim sisteminin eksikleri üzerinden rant devşirmenin önüne geçildi.

Bi zahmet diyeceğim, okul aile birliklerini ortadan kaldırmanın da bir yoluna bakılıversin. Böylece, orta boylu bir ilçede, dar gelirli veliyi aidat baskısı, öğretmen ve sınıf annelerini tahsilat baskısından da kurtarmak mümkün olabilir.

Dahası, bu harcamaların denetimleri konusunda çalışan bir devlet kurumu varsa da ben bilmiyorum. Fakat bazı okulların idarecilerinin makam odalarının, yukarıda anlatılan orta boylu bir ilçenin kaymakamının odasından daha konforlu olduğunu bilenleriniz vardır. Bu durumda ya devlet okulun boyasını, müstahdemini velilere yıkarken, idarecilerin odalarını kendisi tefriş ediyor, yahut okul aile birliklerinin harcamaları üzerinde gerçekçi bir denetim yapılmıyor diye geliyor akla.

***

Bir mesele de şu adrese dayalı okul yerleştirmeleri...

Öğrencinin, evinin bulunduğu adrese en yakındaki okulda eğitim görmesini esas alan bir sistem var. Veliler bunu by pass edebilmek için hülle yoluyla çeşitli evraklar uyduruyor. Ne bileyim kira kontratı, elektrik, doğalgaz faturası falan filan ayarlıyorlar. Sonra kendilerinin oturmadığı bir adrese göre okula kayıt yaptırıyor. Yaptırmıyor filan diyen varsa beri gelsin bir konuşalım.

Öyle bir düzen kuruluyor ki evlere şenlik. Aslında okul idarecisi velinin hile yoluyla öğrencisini okula kayıt yaptırdığını biliyor. Çocuk ailesinin kendisine daha iyi bir eğitim sağlamak için böyle bir hileye başvurduğunu biliyor. Bunu okul idarecisinin bildiğini bile biliyor.

Sonra bu çocuklara dürüstlük, yasalara sadakat, başkalarının hakkı hukuku gibi kavramları öğretmeye çalışıyoruz. Bu çocuk bu durumda "Amaca ulaşmak için her şey mubahtır" dışında ne öğrenecek?

Maksat zaten buysa onu bilemem.

***

Her vesileyle eğitimin önemine dikkat çeken bir ülkede, eğitim sisteminin her geçen gün, her yapılan değişiklikle daha kötü netice verir hale getirilmesi ne acı!

Eskiden bir üst okula gitmek veya burs, kredi falan için girilen sınavlar test usulü yapılır, okuldaki sınavlarda klasik yöntem uygulanırdı. Sonra bir üst okula gitmek, öğrencinin eğitiminden daha öncelikli olmalı ki, test usulü okuldaki sınavlara kadar girdi.

Ne fark eder demeyin...

Eski sistemde, çocuk bir problemi çözdüğünde, çözümün nasıl ifade edileceğini de öğrenmekle mükellefti. Test sisteminde çözüme ulaştığınız sürece ona nasıl ulaştığınızı izah etmek mecburiyeti ortadan kalkıyor. Bir öğrenci aynı soruyu daha önce çözmüşse, onun üzerinde akıl yürütme ihtiyacı duymuyor. Bu durum da herhangi bir problem karşısında sorgulayıp analiz etme yeteneğinin gelişmesine engel oluyor.

Sonra bu sistem aynı zamanda öğrencilerin birbirini rakip olarak görmesini esas alıyor. Sınava girecek öğrenciler adeta birbirinin hasmı, yapılan her soruda bir düşmandan kurtulmak mümkün olabiliyor onlara göre. Ondan sonra çocuklara milli birlikten, beraberlikten, işbirliğinden filan dem vuruyoruz. Böyle bir düzende çocukların birbirine sevgisi, saygısı nasıl etkilenir size göre?

Hataların ve başarısızlıkların, doğru bir neticeye gitmeyen yolların öğrenilmesi açısından yararlı olduğu söylenir.

Gerçekten bu eğitim sisteminin doğru bir rotaya girmesi için tüm yanlış yolların tüketilmesini beklemek gerekli mi acaba?