TÜM ANNE VE BABALAR BU YAZIYI MUTLAKA OKUMALI !

Evimde misafir odası yok. Evin her yerinde eşim kızım/oğlum ve ben yaşıyoruz.
Misafir için ayırdığım yemek takımlarım, çakal kaşık takımlarım da yok.
En iyileriyle kendimiz yiyoruz. Misafir gelirse onlara da çıkarıyoruz bizimkilerin aynısından.

Biri evime geldiğinde evim dağınıksa panik de olmuyorum ben.
Evimi değil beni görmeye geliyor benim sevdiklerim, sevenlerim...
Bu yüzden ev dağıldı diye kızmam oğluma/kızıma beraber dağıtıyor beraber topluyoruz.

Şimdiye kadar çıkmayan tek bir leke olmadı yaptığımız faaliyetlerde.
Hiç bir ev işi "anneee" diye seslenen kızımdan/oğlumdan daha önemli olmadı benim için.

Hiç bir zaman kızmadım büyükler sohbet ederken araya girip fikrini söyledi diye.

Dinlemeyen büyükleri ikaz ettim aksine "kızım/oğlum size bir şey söylüyor" diye.
Evimde mutluluktan daha fazla önemsediğim hiç bir şey yok benim.
Bu yüzden beni mutsuz etmeye çalışan insanların ne söyledikleriyle de ilgilenmiyorum.

Hayatıma kattığım insanları da böyle insanlardan seçmeye çalışıyorum.
Ailemin huzuru 3 numaralı komşumun evimle ya da kızımla /0ğlumla ilgili ne düşündüğünden çok daha önemli.

Peki terbiye vermeyelim mi ?çocuklarımıza:

Elbette terbiye vereceğiz çocuklarımıza .Ama nasıl vereceğiz o önemli.

Öncelikle çocuklarımıza değer verdiğimizi ona hissettireceğim. Bizim için çok önemli ve değerli olduğunu bilecek.

Büyüklerine saygılı olacak,arkadaşlarıyla iyi geçinmeyi öğreteceğiz.Yerine göre ve zamanında konuşmayı bilecek. Ama asla ezilmeyecek. Horlanmayacak. Kendine öz güvenli olarak büyüyecek. Evet öğreteceğiz çocuklarımıza büyüklere ,yaşlılarımıza,hastalara,özürlülere,hamilelere yardım etmeyi,yer vermeyi,karşıdan karşıya geçerken elini tutmayı. Öğreteceğiz.

Örf,adet, gelenek ve göreneklerimize bağlı kalmayı da öğreteceğiz. Ama asla bilgisizliği ve yobazlığı saygıdan saymacağız.

Sonuç olarak anne /baba olarak öz eleştiri yapalım ;

Biz ;evladımızı anlayalım Onları dinleyelim ,aldığımız kararlarda onlarında söz sahibi olduğunu hissettirelim. Tek taraflı kararlar almayalım uygulamayalım. Ceza ve ödül verirken adaletli olalım. Dövme, kovma kötü sözler evladımızı kayıp etmemize neden olur, asla unutmayın Asla bir başkasıyla çocuklarımızı kıyaslamayalım, yermeyelim. Yönlendirme yapmayalım. Aşağılayıcı , küçük görücü, horlayıcı söz ve davranışlardan kaçınalım. Bu tür davranışlar çocuğunuzda olumsuz ruhsal kişilik bozukluğuna yol açabilir. Başarı onlara sevgiyle yaklaşım ve düzenli çalışma alışkanlığının kazandırılmasıyla kendiliğinden ortaya çıkacaktır.Biz anne /baba olarak doğruları yapıyorsak;

Kim ne derse desin, başkaları ne düşünürse düşünsün umurumda bile değil.

Bu kadar üzüp kasmayın kendinizi insanlar için.
Şu ne der bu ne der diye düşünmeyin, ev kirlenir,
üzeri kirlenir diye engellemeyin çocuklarınızı ne olur.

GERİ GETİREMEYECEĞİNİZ TEK ŞEY ONLARIN BU YAŞLARI OLACAK.

Bilgi Ancak Paylaşılınca Degerlidir...paylaşmanız dilegiyle HARUN KARA