Önca sigara kullanıcısının içinde pek azı bunun bir tiryakilik olduğunu kabul eder. Çoğunlukla istesem bırakırım söylemi yaygındır. Mutlaka istesek bırakırız bırakmasına da acaba istemimize engel olan şey nedir?

Sigara paketlerinin üzerinde felaket haberleri yer alır. Sigara içmeyenler tarafından defalarca uyarılırız. Bilinçlendirme çalışmaları bize sigaranın onca zararından bahseder durur. Bahseder de acaba bunlar üzerimizde ne kadar etkilidir? 

Bizler aslında sigaranın sağlığa zararlı bir şey olduğunu zaten biliriz. Yani bir sigara kullanıcısının duyduğu bir haberle yıkılıp, "gerçekten mi, ben aslında faydalı olduğunu düşünüyordum, demek ki yanlış yapmışım, bir daha içersem iki olsun, bitti" dediğini duyan da sanki pek olmamıştır. Yani insan zararlı olduğunu bilmediği için içiyor değildi, o sebeple zararlı olduğunu duymak da sigarayı bırakmasını tek başına sağlayan sebep değildir. Sigara kullanıcısı zaten bildiklerini birilerinden duyduğunda bırakma isteği oluşmaz. Peki ne olur da acaba insan sigarayı bırakmak için güç bulabilir?

Deneyimsel öğreti der ki; tutarlı çözüm için zıttına bak. Dolayısı ile çözüm bırakma sebebinden ziyade sigaraya başlama sebebinde gizlidir.

İnsan neden sigaraya başlar? Kendini zehirlemek, zarar vermek için mi? değil. İnsanın sigaraya başlamasının sebebi keyif arayışıdır. Bazen içtiğimiz sigaranın verdiği anlık keyif için bazense sigara içilen ortamdaki keyfe dahil olabilmek için tanışmışızdır nikotinle...

İlginçtir ki kullanır kullanmaz zevk vereceğini düşündüğümüz bu madde aslında hiç de zannımızdaki gibi çıkmamıştır başlangıçta büyük ihtimalle...

İlk kullanıldığımız dönemde sadece fikri güzeldir. Kullanımı ise tatsız, kokulu ve biraz mide bulandırıcı. Ne var ki insanın keyif alacağına olan inancı eylem ısrarına sebep olur. Ve öyle bir şey olur ki başlangıçta gerçek olmayan sahte bir ihtiyacı yaşamımıza sokarız. Kullanmadığımızda eksikliğini hissettiğimiz, kullandığımızda ise ek keyif vermeyen ama anlık olarak tatmin olduğumuz bir tüketimimiz olmuştur artık.

Ve insan egosu daha az keyif almaya razı olmaz. Her seferinde en az o miktara ulaşmak ister. Ne var ki bağımlılık oluşturan maddelerde ilk verilen sadece bir avanstır. Kişinin kendi maaşını önceden tüketmesi gibidir. Ve o borcu ödemesi gerekmektedir. Her seferinde artan miktarlara ihtiyaç duyar artık insan. Giderek miktarı artırır ki başlangıçtaki keyfi edinebilsin.

Ve hiçbir insan keyfinden olmak istemez...
Peki ya sigarayı bırakırken keyfimizi de bırakmamız gerekmiyorsa,
Sadece belirli bir süreye ihtiyaç varsa...
Ve bu zamanı rahat geçirebilmenin işe yarayan yolları varsa...
Onca tahammül ettiğimiz şey varken...
Bu sefer belki de ilk defa kendimiz, sağlığımız, keyfimiz için sadece bir süre sabretmemiz yeterliyse...
Anlık bir zevkin yerini bir ömür sürecek keyif alabilecekse...
Denemeye değmez mi...
Belki bırakıp bırakıp yeniden başlamışızdır.
Belki de her sene yeni yıl hedeflerimiz arasına yazıp, niyet edip bir türlü adım atamamışızdır.
Acaba bu yazı artık başlayabileceğimizin bir işareti olabilir mi...
Kim bilir...

Haber : Şafak Negüzel