Birde kendimize Hz Mevlana'nın düşünce gözüyle bakalım ;kendimizi yargılayalım.

Derler ki zamanın büyük bir velisini, yüce bir kral ziyarete gelir; armağan olarak da üstü pırlanta ve yakutlarla süslü çok kıymetli paha biçilmez altın bir makas getirir. Engin bir tevazu ile bu ulu velinin ayaklarına kapanarak hediye olarak getirdiği makası büyük bir saygıyla uzatır. Gönüller sultanı makası eline alıp inceler, krala geri verirken şunları söyler: "Teşekkürler kralım! Bu makas gerçekten çok güzel ve çok değerli bir armağan. Ne var ki benim ona hiç mi hiç ihtiyacım yok. Bana küçük, basit bir iğne getirmenizi tercih ederdim." Kral son derece şaşkın, "Anlayamıyorum sultanım!" der, "Eğer iğneye ihtiyacınız varsa mutlaka makasa da ihtiyacınız olacaktır."

Bunun üzerine o büyük sultan şu cevabı verir: "Makası istemiyorum çünkü o, bölücü ayırıcı bir nesnedir. Her şeyi kesip parçalar, iğne ise birleştiricidir, makasın kesip böldüğünü diker, birleştirir. Ben aşkı öğretiyorum, tüm öğretim sevgidir. Benim amacım herşeyi birleştirmek. Onun için bir dahaki ziyaretinizde lütfen bana sadece küçük basit bir iğne getirin yeterli."

Bu, belki küçük bir kıssa, ama içinde alınacak hisse çok. Pırlanta taşlı makas gibi, süslü sözlerle toplumu bölmek, parçalamak, çeşitli inanç ve düşünce ayrımcılığı yapmak, elbette küçük, basit görünüşlü bir iğne gibi, birleştirici, toplayıcı olmaktan daha kolay. Bu dünya terzihanesi var oldukça, çeşitli makaslara da, iğnelere de ihtiyaç duyulması kaçınılmaz. Kimileri makas gibi kesip parçalarken, kimileri de iğne gibi kopan, ayrılan parçaları birleştirmeye çalışıyor. Gönül ehli arifler ise bütün bu olup bitenleri susarak, sadece arifane bir şekilde seyrediyorlar. Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri:

Hak şerleri hayr eyler

Zannetme ki gayr eyler

Ârif ânı seyreyler

Mevlâ görelim neyler, Neylerse güzel eylerdiyerek, bu hali çok güzel ifâde etmişlerdir.

Üzülerek belirtmeliyim ki, bendeniz o kemâl içerisinde olamadığım için, susup seyreylemekten aciz bir şekilde nedenlerin, niçinlerin, sorgulamaların dışında kalamıyorum.

Adaletli olmak,adaletli davranmak/hoşgörülü olmak/güzel ahlaklı olmak /yanlışın içinde olmamak temel felsefemdir.hayata böyle bakarım;

Fakat çok garip, anlaşılması oldukça zor olan bir durum var ki, o da,"Yaşadığım müddetçe ben, Kur'an'ın kuluyum. Hazreti Muhammed'in yolunun toprağıyım. Birisi, sözlerimden, bundan başka bir söz naklederse, ben nakledenden de, o sözden de şikayetçiyim.(1)

Nasıl olmuştu da bazı dostlarımız, tüm dünyayı sevgi, dostluk, kardeşlik, duygularıyla, bir anne şefkatiyle kucaklayan, güneş gibi hiç bir yaratılmışı ayırmadan, onları ilâhi nuruyla aydınlatan, Allah'nın aşk şemsiyesi altından çıkarak, hâlâ mânevi bir kimlik arayışı içinde, bir mum alevi gibi sadece kendi etrafını aydınlatan, dar bir düşüncenin kırık şemsiyesi altında, mezhep çekişmeleri, kimlik arayışları içinde kalmışlardı. Eğer senin özünde; doğruluk/dürüstlük/vatan severlik/Hz Ömer 'in adaleti varsa /güzel ahlak sahibi isen/başını yastığa koyunca rahat uyuyabiliyorsan "sen güzel bir insansın" Gel güzelde birleşelim.

Hz. Mevlana'nın buyurduğu gibi sınırları sınırsızlık olan, mânevi gücü ve büyüklüğü kâinatın efendisi tarafından tasdik edilmiş o büyük ilmi ledün kapısını, ne bir mezheple, ne de bir dinle sınırlamak mümkün olmadığı gibi;Biz, altın gibi birkaç kişinin öz malı değiliz, biz deniz gibiyiz, mâden gibiyiz, biz herkesin malıyız. Biz söze, sayıya sığmayız, biz paha biçilmez bir hazineyiz,

çünkü Hz. Mevlânâ, yüzyıllar öncesinden kendi mübarek isminin arkasına gizlenerek şahsî ihtiraslar peşinde koşanlara en güzel cevabı vermiştir.

Siz sakın bizi yâd etmeyin. Buna lüzum yok, çünkü biz "biz"siz olduğumuzdan, kendimiz rüzgâr kesilmişiz de her yerde eser dururuz.

Kendini manevî kirlerden temizlemeyeceksen bizden uzak dur! Kendi güzelliğimiz bize yeter.

Allah bize Hz MUHAMMED' in güzel ahlak manevi gücünü versin. Haramdan/riyadan/ihtirastan/kin ve nefretten uzak kılsın. Gönüllerimizi sevgi ve kardeşlik duygularıyla doldursun....Eğer öyle isen:

DÜNYADA SEVİLEN VE ARANILAN İNSAN O L/AHRETTE HZ PEYGAMBERE KOMŞU OL...